مقایسهی تأثیر دهانشویهی کلرهگزیدین با دهانشویهی Stop-Snoring در پیشگیری از پنومونی مرتبط با دستگاه تهویهی مصنوعی
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i471.9728چکیده
مقدمه: پنومونی مرتبط با دستگاه تهویهی مکانیکی، عفونتی بسیار شایع در بخش مراقبتهای ویژه است که با افزایش عوارض و احتمال مرگ و میر همراه است. این مطالعه، با هدف مقایسهی تأثیر دهانشویهی کلرهگزیدین با دهانشویهی گیاهی Stop-snoring در پیشگیری از پنومونی مرتبط با دستگاه تهویهی مکانیکی در بیماران بخش مراقبتهای ویژه انجام شد.روشها: 86 بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه جهت شرکت در مطالعه به صورت تصادفی در دو گروه مساوی شامل استفاده از دهانشویهی کلرهگزیدین 2/0 و مراقبت و شستشوی دهان با استفاده از دهانشویهی Stop-snoring تقسیم شدند. دفعات، زمان و شیوهی دهانشویه در هر دو گروه روزی سه بار اجرا شد. زمان بروز و فراوانی پنومونی وابسته به دستگاه تهویهی مکانیکی در این دو گروه مقایسه شد.یافتهها: در گروه Stop-snoring، 41/74 درصد و در گروه کلرهگزیدین 79/62 درصد دچار پنومونی شدند (353/0 = P). همچنین، در گروه کلرهگزیدین، 22/22 درصد قبل از روز پنجم و 77/77 درصد پس از روز پنجم دچار پنومونی شدهاند و در گروه Stop-snoring، 25/6 درصد قبل از روز پنجم و 75/93 درصد پس از روز پنجم دچار پنومونی شدند (126/0 = P).نتیجهگیری: دهانشویهی کلرهگزیدین با دهانشویهی Stop-snoring در پیشگیری از پنومونی مرتبط با دستگاه تهویهی مکانیکی در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه، هیچ ارجحیتی بر یکدیگر در زمان بروز و کاهش میزان بروز پنومونی ندارند.