تولید پپتید YY(3-36) در سیستم بیانی Escherichia Coli با استفاده از پروموتر خود القایی
نویسندگان
1 استادیار، گروه زیستفنآوری سامانهای، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفنآوری، تهران، ایران
2 استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران
3 استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران
doi
10.22122/jims.v36i468.8870چکیده
مقدمه: استفاده از القاگرهای سمی، مانند Isopropyl β-D-1-thiogalactopyranoside (IPTG)، در تولید زیستداروها بر اساس رهنمودهای سازمانهای نظارتی ممنوع میباشد. از این رو، مطالعهی حاضر با هدف ارزیابی و بررسی امکان استفاده از سیستمهای بیانی خود القایی برای تولید پپتید YY(3-36) به عنوان یک مادهی اولیهی دارویی (Active pharmaceutical ingredient یا API) در سیستم بیانی Escherichia coli انجام شد.روشها: توالی پروموتر خود القایی با استفاده بانکهای اطلاعاتی به دست آمد. سپس، توالی مورد نظر در وکتور pUC18 سنتز شد. ژن کد کنندهی YY(3-36) نیز با سنتز پرایمر در انتهای’3 پروموتر قرار داده شد. البته، جهت بیان خارج سلولی، یک توالی 22 اسید آمینهای سیگنال ترشحی آنزیم آسپاراژیناز در قسمت بالادستی ژن پپتید مورد نظر قرار داده شد. پس از آمادهسازی باکتری Escherichia coli از وکتور pUC18 برای انتقال ژن به باکتری استفاده شد. سپس، با مقایسهی بیان ژن پپتید در سیستم بیانی pET22 به عنوان شاهد مثبت، بیان پپتید در دو حالت خودالقایی و استفاده از IPTG با استفاده از ژل الکتروفورز بررسی گردید.یافتهها: میزان بیان با پروموتر خود القاگر در مقایسه با شاهد مثبت (IPTG با غلظت 1 میلیمولار) مناسب بود.نتیجهگیری: یافتههای مطالعهی حاضر حاکی از سهولت و اقتصادی بودن کاربرد پروموتر انتخابی در تولید زیستداروهای با ارزش افزودهی بالا میباشد.