بررسی ارتباط بین سطح سرمی زنجیرههای سبک ایمونوگلوبولینها با عوامل شناخته شدهی تعیین کنندهی پیشآگهی در بیماران مبتلا به لنفوم
نویسندگان
1 دانشیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دستیار فوق تخصصی خون و هماتولوژی، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 متخصص پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات پیشگیری از سرطان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i467.9484چکیده
مقدمه: لنفوم غیر هوچکین، یکی از شایعترین سرطانها در دنیا میباشد. این مطالعه، با هدف بررسی ارتباط بین سطح سرمی زنجیرههای سبک ایمونوگلوبولینهای کاپا و لامبدا با پیشآگهی بیماران مبتلا به لنفوم طراحی و اجرا شد.روشها: طی یک مطالعهی توصیفی- تحلیلی، 59 بیمار مبتلا به لنفوم مورد مطالعه قرار گرفتند. از بیماران، سطح سرمی زنجیرههای سبک (به روش نفیلومتری یا Nephelometry) اندازهگیری شد. همچنین، سطح بتا دو میکروگلوبولین، آلبومین، Lactate dehydrogenase (LDH) و شمارش سلولی مورد بررسی قرار گرفت. دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS ثبت و واکاوی گردید.یافتهها: متوسط میزان زنجیرهی سبک کاپا (173/0 = r، 193/0 = P) و لامبدا (181/0 = r، 170/0 = P) با میزان بتا دو میکروگلوبولین ارتباط معنیداری نداشت. میانگین سطح سرمی زنجیرهی لامبدا، بتا دو میکروگلوبولین و LDH در بیماران با B-symptom به طور معنیداری بیشتر بود (021/0 = P). با این حال، سطح سرمی آلبومین در بیماران دارای B-symptom به طور معنیداری کمتر بود (025/0 = P).نتیجهگیری: در بیماران دارای B-symptom (تب، تعریق شبانه، کاهش وزن) و درگیری مغز استخوان، سطح سرمی زنجیرهی سبک لامبدا بالاتر بوده است و بین سطح سرمی زنجیرههای سبک آزاد کاپا و لامبدا و همچنین، نسبت کاپا به لامبدا با سن و مرحلهی (Stage) لنفوم ارتباط آماری معنیداری وجود ندارد.