بررسی مقایسهای تأثیر دو داروی میدازولام و دکسمدتومیدین بر کیفیت آرامبخشی بیماران تحت تهویهی مکانیکی بستری در بخش مراقبتهای ویژه
نویسندگان
1 پزشک عمومی، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 پزشک عمومی، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 پزشک عمومی، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 پزشک عمومی، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v35i460.8900چکیده
مقدمه: مراقبت از بیماران نیازمند حمایت، یکی از وظایف مهم بخشهای مراقبتهای ویژه است و آرامبخشی بیمار در حین تهویهی مکانیکی، امری حیاتی است. بنابراین، هدف از انجام این مطالعه، بررسی مقایسهای تأثیر دو داروی میدازولام و دکسمدتومیدین بر کیفیت آرامبخشی بیماران تحت تهویهی مکانیکی بستری در بخش مراقبتهای ویژه بود.روشها: این مطالعه بر روی 100 بیمار (50 نفر در گروه میدازولام و50 نفر در گروه دکسمدتومیدین) نیازمند تهویهی مکانیکی بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام شد. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند و داروهای مورد نظر برای بیماران تجویز شد و علایم حیاتی و عوارض در بیماران ثبت گردید. از آزمونهای 2χ و ANOVA جهت مقایسهی دادهها استفاده شد.یافتهها: دکسمدتومیدین همانند میدازولام دارای اثرات آرامبخشی خوبی بود و از طرفی، مدت زمان بستری در بخش مراقبتهای ویژه در مصرفکنندگان دکسمدتومیدین 58/9 روز و در مصرفکنندگان میدازولام 36/12 روز (110/0 = P) و نیاز به تهویهی مکانیکی به ترتیب 96/3 و 74/6 روز (001/0 > P) بود. مصرف دکسمدتومیدین عوارض جدی و تغییرات همودینامیکی مهمی به دنبال نداشت.نتیجهگیری: با توجه به مؤثر بودن هر دو دارو، بر اساس نوع بیمار و شرایط آن (حساسیت داشتن به نوع خاصی از دارو) میتوان هر دو دارو را در آرامبخشی بیماران تحت تهویهی مکانیکی به کار برد.