بررسی تأثیر پیشگیرانهی متادون یا پیروکسیکام عضلانی در کنترل درد پس از اعمال جراحی ارتوپدی اندام تحتانی به روش بیهوشی عمومی
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه و گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه و گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v35i459.8849چکیده
مقدمه: مطالعهی حاضر با هدف بررسی تأثیر پیشگیرانهی متادون یا پیروکسیکام عضلانی، در کنترل درد پس از عمل جراحی ارتوپدی اندام تحتانی به روش بیهوشی عمومی انجام شد.روشها: این پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده بود که بر روی 94 بیمار تحت عمل جراحی ارتوپدی اندام تحتانی در سه گروه صورت گرفت. پس از القای بیهوشی و قبل از برش جراحی، در گروه اول 20 میلیگرم پیروکسیکام و در گروه دوم 15/0 میلیگرم بر کیلوگرم متادون به صورت عضلانی در عضلهی دلتوئید بیمار تزریق شد. به گروه سوم هم معادل حجم داروهای مذکور، نرمال سالین تزریق گردید. سپس میزان درد بیماران هر سه گروه در ریکاوری و در بخش تا 24 ساعت با استفاده از معیار دیداری درد (Visual analog scale یا VAS) مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین، اطلاعاتی مانند فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک، متوسط فشار شریانی و درصد اشباع اکسیژن (Peripheral capillary oxygen saturation یا 2SpO) بیماران نیز در حین جراحی ثبت شد. دادههای جمعآوری شده در نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.یافتهها: شدت درد 30 دقیقه پس از عمل جراحی در گروه دریافت کنندهی پیروکسیکام (میانگین 36/0 ± 90/1) به طور معنیداری بیشتر از گروه دریافت کنندهی متادون (میانگین 17/0 ± 20/0) بود و هر دو گروه دریافت کنندهی دارو، تفاوت معنیداری را با گروه شاهد نشان دادند (050/0 > P). در مقابل، از زمان 60 دقیقه پس از عمل جراحی تا زمان ترخیص از ریکاوری و در بخش نیز پس از 4 ساعت تا 24 ساعت، تفاوت معنیداری بین نمرهی درد در سه گروه مشاهده نشد (050/0 < P).نتیجهگیری: متادون دارای تأثیر پیشگیرانهی زودهنگام کاهش شدت درد در مقایسه با پیروکسیکام میباشد، هرچند تعدد عوارض ناشی از استفاده از متادون بیشتر از پیروکسیکام است. در نهایت، تا 24 ساعت پس از عمل جراحی، شدت درد بیماران دو گروه مداخله یکسان ارزیابی شد