بررسی عوامل مؤثر برسطح و میزان کاربرد دانش فنی و نقش آنها در عملکرد زراعت گندم آبی: مطالعه موردی استان های تهران و اصفهان
نویسندگان
1
2
doi
10.30490/aead.2003.132321چکیده
هدف این پژوهش بررسی عوامل مؤثر برسطح و میزان کاربرد دانش فنی و نقش آنها در عملکرد زراعت گندم آبی در دو استان تهران و اصفهان است. این مطالعه از نوع پیمایشی بوده و برای جمع آوری داده ها از ابزار پرسشنامه که پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرانباخ (۰/۸۲) تأیید گردیده استفاده شده است. جامعه نمونه مورد مطالعه در برگیرنده ۱۹۸ نفر از کشاورزان گندمکار شامل ۸۱ نفر از دو شهرستان کرج و ساوجبلاغ در استان تهران و ۱۱۷ نفر از دو شهرستان اصفهان و برخوار میمه از استان اصفهان بوده است. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss تحت ویندوز انجام گرفته و از آمار تحلیلی نظیر ضریب همبستگی ، آزمون و رگرسیون چندگانه بهره گرفته شده است. نتایج ضریب همبستگی نشان می دهد که بین سطح دانش فنی کشاورزان و میزان کاربرد آن رابطه معنیدار مثبتی وجود دارد نتایج رگرسیون گام به گام نیز نمایان می سازد که میزان ارتباط و استفاده از منابع دانش فنی، سطح سواد، تعداد دوره های آموزشی و مقدار زمین جمعاً به میزان ۳۰/۷ درصد در پیشبینی و تبیین سطح دانش فنی تأثیر گذارند. از سوی دیگر، سطح دانش فنی ، میزان ارتباط و استفاده از منابع دانش فنی ، فاصله مزرعه تا مرکز خدمات، نگرش نسبت به برنامه های ترویجی و مالکیت ماشین آلات جمعاً به میزان ۴۶٫۹ درصد در تبیین کاربرد دانش فنی مهم داشته اند. مهمترین متغیرهای تأثیر گذار بر تبیین عملکرد به ترتیب عبارتند از : میزان کاربرد دانش فنی، دفعات مصرف کود اوره ، دفعات مصرف کود فسفات، سطح دانش فنی و مصرف کودهای ریز مغذی که در مجموع به میزان ۳۴/۴ درصد در تبیین عملکرد نقش داشته اند. البته تأثیر دفعات مصرف کود فسفات توسط بعضی از کشاورزان بر عملکرد منفی بوده است.