بررسی تأثیر شیفت کاری بر فشار خون و شاخص تودهی بدنی جمعیت شاغل شهر اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v35i457.9203چکیده
مقدمه: با توجه به شیوع بالای چاقی و بیماریهای قلبی- عروقی در افراد جامعه به خصوص افراد شاغل و مشکلاتی که به دنبال این بیماریها برای آنها ایجاد میشود، مطالعهی حاضر با هدف بررسی تأثیر شیفت کاری (روزکار، شبکار ثابت و شیفت گردشی) بر فشار خون و شاخص تودهی بدنی (Body mass index یا BMI) جمعیت شاغل شهر اصفهان انجام شد.روشها: در این پژوهش مقطعی، 6983 فرد شاغل که در سال 1394 به مراکز طب کار شهر اصفهان مراجعه کرده بودند، با توجه به معیارهای ورود و خروج در مطالعه شرکت نمودند. افراد شاغل بر اساس نوع کار، به دو گروه دفتری و غیر دفتری و بر اساس شیفت کاری، به سه گروه شیفت شب ثابت، شیفت روز و شیفت گردشی تقسیم شدند و متغیرهای سن، فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، BMI و نوع شغل در این سه گروه مورد مقایسه قرار گرفت.یافتهها: 2/82 درصد افراد شیفت روز، 7/0 درصد شیفت شب ثابت و 1/17 درصد شیفت گردشی داشتند. اختلاف معنیداری از نظر سن (001/0 > P) و نوع شغل (001/0 > P) بین گروهها وجود داشت، اما از نظر فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و BMI اختلاف معنیداری بین گروهها مشاهده نشد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج به دست آمده از مطالعهی حاضر، شیفت کاری تأثیری بر میزان فشار خون و BMI افراد شاغل ندارد.