بررسی میزان بیان miR-143 و miR-145 در تومور و حاشیه‌ی تومور بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ‌ارشد، گروه زیست‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارومیه، ارومیه، ایران

2 دانشیار، مرکز تحقیقات ایمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

3 استادیار، گروه زیست‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارومیه، ارومیه، ایران

doi
چکیده

مقدمه: میکروRNA‌ها (Micro RNA یا miRNA)، RNA‌های غیر کد کننده به طول تقریبی 22 نوکلئوتید می‌باشند که با اتصال به mRNA ژن هدف، بیان آن را تنظیم و نقش برجسته‌ی خود را به عنوان oncomiRs یا miRNA سرکوبگر تومور، اعمال می‌نمایند. تغییرات بیان miRNA‌ها، نقش اساسی در پاتوبیولوژی سرطان‌های متعدد دارد. ‌این تحقیق، با هدف بررسی بیان miR-143 و miR-145 در بافت تومور و حاشیه‌ی تومور بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال انجام شد.روش‌ها: بافت تومور و حاشیه‌ی‌ تومور 30 بیمار مبتلا به سرطان کلورکتال بعد از نمونه‌برداری مورد بررسی قرار گرفت. محتوای کل RNA از هر دو نوع بافت به وسیله‌ی TRIzol استخراج شد و سپس، complementary DNA (cDNA) miRNAها سنتز گردید. ارزیابی میزان بیان miRNAها به روش Reverse transcription-polymerase chain reaction (RT-PCR) با استفاده از رنگ‌آمیزی SYBR Green انجام شد. برای تجزیه و تحلیل آماری، از نرم‌افزار GraphPad Prism برای مقایسه‌ی سطح بیان miRNA‌های تومور و حاشیه‌ی‌ تومور استفاده شد.یافته‌ها: سطح بیان miR-143 و miR-145 در بافت تومور در مقایسه با حاشیه‌ی تومور کاهش پیدا کرد (001/0 > P).نتیجه‌گیری: سطح بیان miR-145 و miR-143 در بافت‌های تومور کمتر از حاشیه‌ی تومور بود. کاهش میزان بیان آن‌ها نشان می‌دهد که miR-145 و miR-143 می‌توانند به عنوان نشانگرهای زیستی در تشخیص سرطان کولورکتال استفاده شوند. همچنین، ممکن است‌ این miRNA‌ها به عنوان اهداف درمانی در سرطان کلورکتال معرفی گردند.

کلیدواژه‌ها