بررسی ارتباط هیپوتیروئیدی و پرهاکلامپسی در زنان باردار در یک نمونه از زنان ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه زنان و مامایی، دانشکدهی پژشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: هیپوتیروئیدی در ایران شایع و پرهاکلامپسی یکی از عوارض بارداری میباشد. با توجه به ماهیت خود ایمن هیپوتیروئیدی و این که یکی از دلایل ایجاد پرهاکلامپسی اختلالات خود ایمنی میباشد، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط هیپوتیروئیدی و پرهاکلامپسی در زنان باردار انجام گرفت.روشها: این مطالعهی توصیفی- تحلیلی، به صورت مقطعی در سال 1395 در مرکز آموزشی- درمانی شهید بهشتی اصفهان به انجام رسید. در این مطالعه، 298 زن باردار از نظر وجود همزمان هیپوتیروئیدی، پرهاکلامپسی، شدت آن و سن حاملگی در زمان زایمان بررسی شدند.یافتهها: فراوانی نسبی پرهاکلامپسی در افراد یوتیروئید 3/9 درصد و در افراد هیپوتیروئید 1/23 درصد بود (002/0 = P). بین هیپوتیروئیدی و شدت پرهاکلامپسی رابطهی معنیداری وجود داشت (003/0 = P). زایمان پرهترم در زنان یوتیروئید 4/18 درصد و در زنان هیپوتیروئید، 0/25 درصد به دست آمد که نشان داد اگر چه زایمان پرهترم در زنان هیپوتیروئید بیشتر از زنان یوتیروئید بود، اما بین هیپوتیروئیدی و زمان زایمان، رابطهی معنیداری وجود نداشت (440/0 = P). بین هیپوتیروئیدی و میانگین وزن زمان تولد نوزاد ارتباطی یافت نشد (410/0 = P)، اما بین هیپوتیروئیدی و Apgar دقیقهی اول رابطهی معنیداری به دست آمد (047/0 = P)؛ در حالی که بین هیپوتیروئیدی و Apgar دقیقهی پنجم ارتباطی یافت نشد (110/0 = P).نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که هیپوتیروئیدی میتواند خطر وقوع و شدت پرهاکلامپسی را افزایش دهد. بنابراین، تشخیص و درمان هیپوتیروئیدی، میتواند به کاهش عوارض حاملگی نظیر پرهاکلامپسی بیانجامد.