مقایسهی روشهای سنجش Thiazolyl Blue (MTT) و Sulforhodamine B (SRB) در تعیین اثر ضد تکثیری برومیلین بر ردهی سلولهای سرطانی 4T1، AGS و PC3
نویسندگان
1 پژوهشگر، مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی، پژوهشکدهی علوم پایهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی، پژوهشکدهی علوم پایهی سلامت و گروه فیزیک پزشکی و پرتوشناسی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 استاد، مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی، پژوهشکدهی علوم پایهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 استاد، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
چکیده
مقدمه: همهی عوامل طبیعی ضد سرطانی، به طور اساسی سیتوتوکسیک هستند و اغلب به صورت مهار تکثیر سلولی عمل میکنند، اما مکانیزمهای مختلفی دارند. از دو روش سنجش Thiazolyl blue [3-(4, 5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyl-terazoliumbromide یا MTT] و Sulforhodamine B (SRB) برای ارزیابی رشد سلولها استفاده میشود. هدف از انجام این مطالعه، مقایسهی روشهای سنجش MTT و SRB برای بررسی اثر سیتوتوکسیک دارو بر روی ردههای سلولهای سرطانی بود.روشها: ردهی سلولی سرطان پستان موش (4T1)، سرطان معدهی انسانی (AGS) و سرطان پروستات انسانی (PC3) با غلظتهای متفاوت برومیلین و در زمانهای متفاوت در انکوباتور نگهداری شدند. به منظور بررسی اثر برومیلین بر رشد و تکثیر سلولهای سرطانی مورد مطالعه، روشهای سنجش MTT و SRB به کار برده شد. نتایج گروههای مورد مطالعه با استفاده از آزمونهای غیر پارامتریک Kruskal-Wallis و آزمون تکمیلی Dunn مورد مقایسه قرار گرفتند.یافتهها: رشد و بقای سلولهای 4T1، AGS و PC3 در غلظتهای مختلف برومیلین و زمانهای متفاوت انکوباسیون، کاهش یافت. هر دو روش سنجش MTT و SRB، به صورت مشابهی کاهش بقای سلولهای سرطانی، صرف نظر از نوع و فنوتیپ، را بعد از درمان با برومیلین نشان دادند.نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این مطالعه، روشهای سنجش MTT و SRB به طور قابل قبولی اثرات ضد تکثیری برومیلین بر روی سلولهای سرطانی مورد مطالعه را نشان دادند.