سنجش میزان بیان ژن‌های mecA و blaZ در سویه‌های Staphylococcus Aureus مقاوم به متی‌سیلین و تعیین ارتباط الگوی بیان ژنی آن‌ها

نویسندگان
ده‌باشی, ساناز ID 1
وفایی‌فر, مهسا ID 2
کرامت, فریبا ID 3
طهماسبی, حامد ID 4
زینی, بهروز ID 5
معتمدی, حمید ID 6
عربستانی, محمد رضا ID 7

1 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

3 استاد، مرکز تحقیقات بروسلوز، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

4 گروه میکروب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

5 گروه میکروب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

6 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

7 دانشیار، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: مقاومت به بتالاکتام‌ها، از مهم‌ترین ویژگی‌های Staphylococcus aureus (S. aureus) به شمار می‌رود. این احتمال وجود دارد که میزان مقاومت در سویه‌های مقاوم و بیان ژن‌های عامل مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های بتالاکتامی، در S. aureus متفاوت باشد. از این رو، هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، تعیین میزان بیان ژن‌های mecA و blaZ در سویه‌های S. aureus مقاوم به متی‌سیلین و تعیین ارتباط الگوی بیان ژنی بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی تجربی- تحلیلی، 120 ایزوله‌ی بالینی S. aureus مقاوم به متی‌سیلین با آزمایش‌های فنوتیپی از نمونه‌های بالینی مختلف، جداسازی شد. جهت بررسی کیفی ژن‌های mecA و blaZ در ایزوله‌های مقاوم، از روش Polymerase chain reaction (PCR) استفاده گردید. همچنین، جهت سنجش کمی ژن‌ها، از روش Real-time PCR مبتنی بر سایبرگرین 1 استفاده شد. به منظور آنالیز داده‌های به دست آمده، از نرم‌افزارهای RG-REST و SPSS استفاده شد.یافته‌ها: در این مطالعه، از مجموع 120 ایزوله‌ی S. aureus مقاوم به متی‌سیلین، 105 ایزوله (5/87 درصد) دارای ژن blaZ بودند. در این بین، متنوع‌ترین تغییرات بیان ژنی مربوط به نمونه‌های خون و ادرار بود؛ به طوری که افزایش بیان در نمونه‌های خون و زخم و ادرار به میزان چشم‌گیری بیشتر از سایر نمونه‌های بالینی بود. همچنین، بین میزان بیان ژن mecA و blaZ در ایزوله‌های بالینی S. aureus و نمونه‌های بالینی مختلف، ارتباط معنی‌داری مشاهده شد.نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این پژوهش، مؤید عدم استفاده از دزهای مشابه آنتی‌بیوتیک در درمان عفونت‌های ناشی از S. aureus در بخش‌های مختلف است.

کلیدواژه‌ها
بیان ژن, بتالاکتام, مقاومت دارویی, مقاومت به متی‌سیلین, Staphylococcus aureus