اثرات ال-کارنیتین بر روی پارامترهای التهابی و آنژیوژنز در مدل التهابی Air Pouch در موش صحرایی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه فارماکولوژی، دانشکده‌ی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

2 داروساز، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

3 استاد، گروه فارماکولوژی، دانشکده‌ی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

doi
چکیده

مقدمه: این مطالعه، با هدف بررسی اثرات داروی ال-کارنیتین (L-Carnitine یا L-car) بر روی پارامترهای التهابی و آنژیوژنز در مدل التهابی Air pouch انجام شد.روش‌ها: در ناحیه‌ی پشتی موش‌های صحرایی نر نژاد Wistar، پس از بیهوشی به ترتیب 20 و 10 میلی‌لیتر هوای استریل در روزهای 1 و 3 به صورت زیر پوستی تزریق شد. در روز 6، کاراژنین به داخل Pouch تزریق گردید. نرمال‌سالین به عنوان شاهد و L-car با دزهای 250، 500، 1000 و 2000 میکروگرم به ازای هر موش، هم‌زمان با تزریق کاراژنین و همچنین 24 و 48 ساعت بعد از آن به داخل Pouch تزریق شد. بعد از 72 ساعت، مایع داخل Pouch برای تعیین حجم اگزودا و شمارش لکوسیتی و اندازه‌گیری غلظت Vascular endothelial growth factor (VEGF) و Interleukin-1 beta (IL-1ß) جمع‌آوری و بافت گرانولومای تشکیل شده از بدن حیوان جدا و توزین گردید. برای تعیین آنژیوژنز در بافت گرانولوما، از روش سنجش غلظت هموگلوبین استفاده شد.یافته‌ها: L-car با تمام دزهای به کار رفته، تجمع لکوسیتی را در اگزودا کاهش داد (001/0 > P)، اما وزن بافت گرانولوما فقط با دز 2000 میکروگرم کم شد (001/0 > P). حجم اگزودا نیز با تمام دزها و سطح IL-1ß با دزهای 250 و 500 میکروگرم دارو به صورت معنی‌داری کاهش یافتند. L-car، نه تنها اثرات مهاری بر روی VEGF نداشت، بلکه دز 1000 میکروگرم آن سطح VEGF را افزایش داد (010/0 > P).نتیجه‌گیری: L-car، اثرات ضد التهابی دارد، اما با دزهای به کار رفته، فاقد اثر ضد آنژیوژنز در این مدل بود. احتمال می‌رود اثرات ضد التهابی L-car با اثر مهاری آن بر روی IL-1ß مرتبط باشد.