تأثیر مشاورهی جنسی بر اساس مدل PLISSIT بر عملکرد جنسی زنان باردار: یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده
نویسندگان
1 گروه مامایی، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2 دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت و گروه اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 استادیار، مرکز تحقیقات مراقبتهای مادر و کودک و گروه مامایی، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
5 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماریهای مزمن و گروه مامایی، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
6 متخصص روانپزشکی، بیمارستان امام حسین (ع) ملایر، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: مشکلات جنسی در دوران بارداری، منشأ بسیاری از اختلافات بین فردی و زناشویی میباشد. الگوی تغییرات فعالیت جنسی در دوران بارداری، میتواند عملکرد جنسی و در نتیجه رضایت جنسی زن باردار را تحت تأثیر قرار دهد. مشاوره، میتواند مشکلاتی را که زن باردار در طی این دوران با آن روبهرو میشود، تا حد قابل قبولی کاهش دهد. مطالعهی حاضر با هدف ارزیابی تأثیر مشاوره بر اساس مدل Permission, limited information, specific suggestions, intensive therapy (PLISSIT) بر عملکرد جنسی زنان باردار انجام شد.روشها: پژوهش حاضر، یک مطالعهی کارآزمایی بالینی بود که بر روی 80 زن باردار 26-24 هفته که حداقل دارای یک مشکل جنسی تأیید شده از طرف روانظپزشک بودند، انجام شد. افراد به صورت تصادفی به روش بلوک جایگشتی در دو گروه مورد و شاهد تقسیم گردیدند. گروه مورد، توسط مامای آموزش دیده، بر اساس مدل PLISSIT مشاوره دریافت کردند و گروه شاهد، تنها مراقبتهای معمول بارداری توسط مامای درمانگاه را دریافت کردند. جهت گردآوری دادهها، از پرسشنامهی اطلاعات فردی و مامایی و پرسشنامهی شاخص عملکرد جنسی زنان (Female sexual function index یا FSFI) جهت بررسی عملکرد جنسی زنان باردار در مراحل قبل، دو و چهار هفته بعد از مداخله استفاده شد. 050/0 > P به عنوان سطح معنیداری در نظر گرفته شد.یافتهها: پس از تعدیل اثر قبل از مداخله، بین میانگین نمرهی عملکرد جنسی و تمام حیطههای آن در دو گروه مورد و شاهد، در مرحلهی چهار هفته بعد از مداخله، اختلاف معنیداری وجود داشت (050/0 > P).نتیجهگیری: با توجه به تأثیر مشاورهی جنسی بر اساس مدل PLISSIT بر بهبود عملکرد جنسی زنان در دوران بارداری، مشاورهی جنسی در دوران بارداری توصیه میشود. در ضمن، پیشنهاد میگردد که در مطالعات بعدی، تأثیر مشاورهی جنسی در دوران بارداری بر رضایت جنسی نیز مورد سنجش قرار گیرد.