اثر تزریق مکرر هورمون آزاد کنندهی کورتیکوتروپین (CRH) در هستهی سنترال آمیگدال بر رفتار تغذیهای در موشهای صحرایی نر بالغ
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دکتری تخصصی فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: هورمون آزاد کنندهی کورتیکوتروپین (Corticotropin releasing hormone یا CRH) یک نوروپپتید مغزی مداخلهگر در محور هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال (Hypothalamus-Hypophysis-Adrenal یا HPA) و یکی از عوامل مهم تنظیمی در هومئوستاز انرژی است. سنترال آمیگدال نیز از هستههای مؤثر در رفتارهای تغذیهای است که دارای گیرندهی CRH میباشد. از آن جایی که مطالعات پیشین، خاصیت آنوروکسیک دز منفرد CRH داخل بطنی را گزارش کردند، مطالعهی حاضر با هدف بررسی اثر تزریق مکرر CRH در هستهی سنترال آمیگدال بر رفتار تغذیهای انجام شد.روشها: در این مطالعهی تجربی، از 18 موش صحرایی نر نژاد Wistar در گروههای کنترل، Sham و دریافت کنندهی CRH استفاده گردید. تزریق CRH داخل هستهی سنترال آمیگدال (Central amygdala یا CeA) به مدت 7 روز با دز 2 میکروگرم/کیلوگرم انجام شد. قبل از اندازهگیری میزان مصرف غذا، تزریق دارو و نرمالسالین در گروههای مربوط انجام گرفت. در پایان، میزان غذای مصرفی در 3 ساعت متوالی پس از طی یک دورهی محرومیت غذایی 18-16 ساعته اندازهگیری گردید.یافتهها: تزریق مکرر CRH در ساعت اول سبب افزایش معنیدار (01/0 > P) میزان غذای مصرفی نسبت به گروه کنترل شد، در حالی که میزان مصرف غذا در طی ساعات دوم و سوم نسبت به گروه کنترل کاهش نشان داد؛ به طوری که این کاهش در ساعت سوم معنیدار (05/0 > P) بود. همچنین، تزریق مکرر CRH در هستهی سنترال آمیگدال منجر به افزایش کم و غیر معنیدار مجموع غذای مصرفی 3 ساعته نسبت به گروه کنترل گردید.نتیجهگیری: با توجه به روند کاهشی مصرف غذا در ساعات متوالی، به نظر میرسد این هسته در تغذیه، مستقل از مسیرهای عصبی سیستم هیپوتالاموس- هیپوفیز- آدرنال عمل مینماید.