بهبود تحمل به شوری و جذب عناصر غذایی در فلفل دلمهای با کاربرد اسید سالسیلیک و اسید هیومیک
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج، ایران
2 گروه زراعت، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
3 گروه زراعت، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
doi
10.22067/jhorts4.v34i1.80187چکیده
تنش شوری یکی از مهمترین عوامل محیطی محدود کننده رشد میباشد که آثار بسیار نامطلوبی بر رشد و عملکرد گیاهان میگذارد. به منظور بررسی تأثیر سالسیلیکاسید و هیومیکاسید بر بهبود تحمل به شوری و میزان جذب عناصر معدنی در فلفل دلمهای تحت تنش شوری، آزمایشی به صورت فاکتوریل (سه فاکتوره) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در یک گلخانه تجاری در شهر یاسوج انجام گرفت. فاکتور اول سالسیلیک اسید در سه سطح صفر، یک و دو میلیمولار، فاکتور دوم هیومیکاسید در دو سطح صفر و 5 در هزار و فاکتور سوم شوری آب آبیاری در سه سطح صفر، 50 و 100 میلیمولار نمک کلریدسدیم بود. صفاتی از قبیل ارتفاع گیاه، تعداد برگ، تعداد گل، تعداد میوه، متوسط وزن میوه، عملکرد کل، وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه و غلظت عناصر معدنی پتاسیم، کلسیم، آهن و سدیم در ریشه و برگ فلفل اندازهگیری گردید. نتایج نشان داد که شوری تأثیر معنیداری بر کاهش پارامترهای رشدی گیاه فلفل داشت. کاربرد هیومیکاسید و سالسیلیکاسید باعث کاهش اثرات منفی تنش شوری گردید بهطوریکه در اکثر صفات باعث بهبود خصوصیات کمی فلفل گردید. میزان جذب عناصر معدنی پتاسیم، کلسیم و آهن با کاربرد سالسیلیکاسید و هیومیکاسید در شرایط تنش شوری افزایش یافت. بنابراین کاربرد هیومیکاسید و سالسیلیکاسید میتواند در بهبود تحمل به شوری در گیاه فلفل دلمهای مؤثر باشد.