فراوانی ژنهای blaCTX-M، blaTEM و blaSHV در ایزولههای Escherichia Coli جدا شده از نمونههای ادراری کودکان در کرمانشاه
نویسندگان
1 استادیار، گروه اطفال، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار، گروه اطفال، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
3 گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
4 استادیار، گروه اطفال، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
5 دانشیار، گروه بیماریهای عفونی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
6 گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
7 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
8 گروه میکروبشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: Escherichia coli به عنوان عامل اصلی عفونتهای ادراری در بیشتر گروههای سنی از جمله کودکان، به علت تولید آنزیمهای بتالاکتاماز طیف گسترده (Extended-spectrum beta-lactamases یا ESBL) توانایی کسب مقاومت آنتیبیوتیکی بالایی دارد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین فراوانی Escherichia coli مولد بتالاکتامازهای طیف گسترده در نمونههای ادراری کودکان در کرمانشاه بود.روشها: در مطالعهی توصیفی- تحلیلی حاضر، در مجموع تعداد 95 ایزولهی Escherichia Coli با استفاده از روشهای بیوشیمیایی اختصاصی شناسایی شد. پس از تعیین حساسیت آنتیبیوتیکی با استفاده از روش دیسک دیفیوژن، ایزولههای مولد ESBL با استفاده از روش فنوتیپی دیسک ترکیبی مشخص شد. فراوانی ژنهای blaCTX-M، blaTEM و blaSHV با استفاده از پرایمرهای اختصاصی آنها و روش Polymerase chain reaction (PCR) تعیین گردید.یافتهها: از مجموع 95 ایزولهی Escherichia coli، 24 نمونه (3/25 درصد) دارای ESBL و 71 نمونه (7/74 درصد) فاقد ESBL بودند. فروانی ژنهای blaCTX-M، blaTEM و blaSHV به ترتیب شامل 5/47، 5/37 و17/4 درصد بود. بیشترین مقاومت به آنتیبیوتیکهای آمپیسیلین (2/83 درصد)، سفکسیم (5/69 درصد) و کوتریموکسازول (4/67 درصد) و همچنین، بیشترین حساسیت آنتیبیوتیکی نسبت به ایمیپنم (5/90 درصد)، نروفلوکساسین (3/86 درصد) و نیتروفورانتوئین (2/83 درصد) مشاهده شد.نتیجهگیری: در این مطالعه، شیوع ESBL درکودکان برابر با 3/25 درصد و بیشترین فراوانی در ژن CTX-M بود. با توجه به این یافتهها و سطح به نسبت بالای مقاومت به سفالوسپورینهای نسل سوم مثل سفکسیم، لزوم انجام مراقبتهای بیشتر پزشکی در استفادهی مناسب و صحیح از آنتیبیوتیکها و مطالعات بیشتر در این زمینه پیشنهاد میگرد.
