ریتالین و عوارض ناشی از سوء مصرف آن
نویسندگان
1 دانشجو، گروه روانشناسی، دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی و گروه علوم تشریح، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 دانشآموز، دبیرستان تیزهوشان فرزانگان، تهران، ایران
5 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکدهی روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
6 دانشیار، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی و گروه علوم تشریح، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
doi
چکیده
ریتالین یک متیل فنیدیت و محرک دستگاه عصبی است. اثرات فارماکولوژیک آن تا حدی شبیه آمفتامینها میباشد و به صورت قرص و کپسول در کودکان و در بعضی آسیبهای مغزی استفاده میشود. این ماده مؤثرترین و رایجترین دارو در درمان بیشفعالی به شمار میرود و سالهاست که برای کودکان مبتلا تجویز میشود. با این حال، پتانسیل سوء مصرف آن بالا است و در بعضی از اقشار مانند دانشجویان و دانشآموزان به منظور افزایش تمرکز و با هدف موفقیت در امتحانات مورد استفاده قرار میگیرد. مصرف دز بالا و به ویژه استفادهی استنشاقی و از طریق بینی و تزریق وریدی آن، میتواند عوارض متعددی را ایجاد نماید. استفادهی استنشاقی ریتالین عوارضی شبیه مصرف کوکائین و آمفتامین دارد و عوارض عصبی آن میتواند شامل تحریکپذیری و رفتارهای پرخطر، پارانویا و سایکوز باشد. در بعضی مدلهای حیوانی نیز صدمات ساختمانی دستگاه عصبی و برخی ارگانها گزارش شده است. با توجه به این که ریتالین به عنوان بهترین دارو در درمان کودکان مبتلا به بیشفعالی مطرح است و پتانسیل سوء مصرف بالایی هم دارد، لازم است کنترل و نظارت زیادی در توزیع و مصرف آن برای افراد تحت درمان وجود داشته باشد و همچنین، از توزیع نابهجای آن ممانعت به عمل آید.
