فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: الکتروشوک درمانی (Electroconvulsive therapy یا ECT) عبارت از تحریک الکتریکی برنامه‌ریزی شده‌ی سیستم عصبی مرکزی برای آغاز تشنج است و مانند هر اقدام درمانی، ممکن است عوارضی نظیر سردرد، درد عضلانی، تهوع و استفراغ را به همراه داشته باشد. در بیمارانی که تحت الکتروشوک درمانی هستند، از رژیم‌های متعدد بیهوشی استفاده می‌گردد. همچنین، داروهایی نظیر آتروپین، میدازولام و ... برای کاهش عوارض به کار می‌روند.روش‌ها: مطالعه بر روی 40 بیمار کاندیدای الکتروشوک درمانی انجام گردید. با استفاده از روش نمونه‌گیری آسان، بیماران به دو گروه 20 نفری تقسیم شدند. یک گروه مورد دریافت کرد و به گروه دیگر میدازولام داده نشد. 2 نفر از گروه مورد به علت این که تشنج کمتر از 20 ثانیه داشتند، از مطالعه خارج شدند. برای مقایسه‌ی متغیرها، از آزمون Independent t و 2χ استفاده گردید.یافته‌ها: از مجموع 38 بیمار تحت مطالعه، 16 نفر مرد (1/42 درصد) و 22 نفر زن (9/57 درصد) بودند. فراوانی بروز عوارض سردرد (001/0 > P)، حالت تهوع (011/0 = P) و درد عضلانی (014/0 = P) به طور معنی‌داری در گروه شاهد بالاتر از گروه مورد بود. فراوانی بروز عوارض سرفه و لارنگو‌اسپاسم در دو گروه مورد و شاهد تفاوت معنی‌داری نداشت (050/0 < P).نتیجه‌گیری: با وجود این که میدازولام زمان تشنج را کاهش می‌دهد، اما در اغلب موارد مدت زمان تشنج بیش از 25 ثانیه بوده است؛ از این رو، اثربخشی الکتروشوک درمانی را زیر سؤال نمی‌برد. استفاده از میدازولام در رژیم دارویی بیهوشی در الکتروشوک درمانی، باعث کاهش سردرد ، درد عضلانی و تهوع می‌شود.