مقایسهی تأثیر تزریق موضعی گلوکانتیم همراه با گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد با تزریق موضعی گلوکانتیم به تنهایی در درمان Leishmaniasis جلدی حاد
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات پوست و سلولهای بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: با وجود پیشرفتهای روزافزون در درمان بیماریهای پوستی، هنوز بیماری Leishmaniasis یکی از معضلات بهداشتی محسوب میشود. بر خلاف بهبودی خود به خود این بیماری، اسکار به جا مانده از این بیماری میتواند مشکلات روحی و اجتماعی زیادی را برای بیماران ایجاد نماید. در مطالعهی حاضر، اثر درمان گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد همراه با تزریق موضعی گلوکانتیم با تزریق موضعی گلوکانتیم به تنهایی در این بیماری مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.روشها: 75 بیمار مبتلا به Leishmaniasis که دارای دو ضایعه در محل آناتومیکی یکسان بودند، در مطالعه شرکت داده شدند (150 ضایعهی Leishmaniasis). 75 بیمار تزریق گلوکانتیم داخل ضایعه و 75 بیمار دیگر تزریق گلوکانتیم همراه با محلول موضعی گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد توأم داخل ضایعه دریافت نمودند. برای همهی بیماران پرسشنامه تهیه گردید. دادههای حاصل شده در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: پس از گذشت 8 هفته از درمان، 3/37 درصد ضایعات تحت درمان با گلوکانتیم داخل ضایعه و 7/42 درصد ضایعات تحت درمان توأم، بهبود کامل یافتند. بین میزان بهبودی در دو گروه تحت درمان ارتباط معنیداری مشاهده نشد (05/0 < P).نتیجهگیری: تزریق داخل ضایعهی گلوکانتیم همراه با محلول موضعی گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد، روش درمانی مؤثرتری در مقایسه با روش تزریق داخل ضایعهی گلوکانتیم به تنهایی نیست و میانگین مدت زمان بهبودی را کاهش نمیدهد.