بررسی ارتباط برخی عوامل خطر مرتبط با دیابت نوع یک: یک مطالعهی مورد- شاهدی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
مقدمه: مطالعات اپیدمیولوژیک، بر شیوع متفاوت دیابت در نقاط مختلف ایران دلالت دارد. این تفاوت ممکن است ناشی از تفاوت عوامل خطر دیابت نوع یک به ویژه عوامل محیطی باشد. مطالعهی حاضر با هدف مقایسهی شیوع برخی عوامل خطر مؤثر در ایجاد دیابت نوع یک در کودکان مبتلا و غیر مبتلا به این بیماری در اصفهان انجام گرفت.روشها: این مطالعهی مورد- شاهدی در سال 1393 در بیمارستان امام حسین (ع) و درمانگاههای غدد اصفهان انجام شد. یک گروه 175 نفره از کودکان مبتلا به دیابت نوع یک به عنوان گروه بیمار و یک گروه 350 نفره از کودکان سالم به عنوان گروه شاهد، از نظر وجود عوامل خطر احتمالی مؤثر در بروز دیابت نوع یک مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. دادههای به دست آمده در نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید.یافتهها: عوامل خطر مورد مطالعه شامل فصل تولد، تعداد فرزند خانواده، تغذیهی کودک با شیر خشک، استفادهی مادر از مکمل ویتامین D طی بارداری، استفاده از مکمل D + A در کودک، سابقهی فامیلی دیابت نوع یک و دو و حضور در مهدکودک بود. تمام عوامل مذکور در دو گروه بیمار و شاهد اختلاف معنیداری را با یکدیگر نشان داد. همچنین، مدت تغذیه با شیر مادر، مدت تغذیه با شیر خشک، سن شروع تغذیهی کمکی، سن شروع مکمل D + A، مدت استفاده از مکمل D + A و سن حضور در مهدکودک نیز در دو گروه اختلاف معنیداری داشت.نتیجهگیری: نتایج مطالعهی حاضر نشان داد که علاوه بر عوامل ژنتیک، عوامل محیطی متعددی در شانس ابتلا به دیابت نوع یک نقش دارند. بنابراین، لازم است این عوامل خطر در نقاط مختلف کشور مورد بررسی قرار گیرد و با کنترل آنها، در زمینهی کاهش بروز دیابت نوع یک گام مؤثری برداشته شود.
