بررسی ویژگیهای اپیدمیولوژیک بیماران خودسوزی بستری شده در بیمارستان امام موسی کاظم (ع) اصفهان بین سالهای 93-1389
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکدهی مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی و مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران و کارشناس ارشد امور بیمارستان، بیمارستان امام موسی کاظم (ع)، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: خودسوزی در بین زیانبارترین انواع جراحات ناشی از سوختگی، صدمات جسمی، روانشناختی و اقتصادی جدی بر فرد و خانوادهی او تحمیل میکند. این پژوهش، با هدف بررسی ویژگیهای اپیدمیولوژیک بیماران خودسوزی بستری در بیمارستان امام موسی کاظم (ع) اصفهان انجام شد.روشها: در این مطالعهی مقطعی گذشتهنگر، تمامی پروندههای بیماران خودسوزی بستری در این بیمارستان در بین سالهای 93-1389 جمعآوری گردید. سپس، اطلاعاتی نظیر سن، جنس، وضعیت تأهل، وضعیت اشتغال و ... با استفاده از چک لیست تنظیم شده استخراج گردید. دادههای به دست آمده، پس از ورود به نرمافزار SPSS در دو بعد توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: از 450 نفر اقدام کننده به خودسوزی در طی این 5 سال، 373 نفر (9/82 درصد) زن و 77 نفر (1/17 درصد) مرد بودند. 366 نفر (7/74 درصد) متأهل و 114 نفر (3/25 درصد) مجرد بودند. اغلب (4/68 درصد) افراد دچار خودسوزی، در گروه سنی 39-20 سال قرار داشتند. 0/74 درصد افراد خودسوزی کننده، خانهدار بودند. همچنین، درصد انجام خودسوزی در فصل بهار بیش از سایر فصول بود. حدود نیمی (1/49 درصد) از افراد در اثر خودسوزی فوت شدند. بیشترین دورهی بستری (2/32 درصد) مربوط به بیماران 15-10 روز و بیشترین سطح سوختگی (5/47 درصد)، مربوط به سطح 70-31 درصد بود.نتیجهگیری: بر اساس نتایج این مطالعه و سایر مطالعات مشابه، زنان متأهل خانهدار در ردهی سنی 29-20 سال، بیش از سایر طیفها در معرض استفاده از روش خودسوزی برای از بین بردن خود بودند.