اثر امواج الکترومغناطیس تلفن همراه با فرکانس 900 مگاهرتز بر روی بقا و تکثیر ردهی سلولی MCF-7 سرطان پستان در محیط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناس ارشد آزمایشگاه، گروه علوم تشریحی و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه علوم تشریحی و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه:با افزایش کاربرد تلفنهای همراه، نگرانیهایی در ارتباط با اثرات زیانبار آن وجود دارد که بررسی اثرات زیستی آنها ضروری است. هدف از انجام این پژوهش، بررسی اثر امواج الکترومغناطیس با فرکانس 900 مگاهرتز تابش شده از تلفن همراه بر روی بقا و سمیت سلولهای Michigan cancer foundation-7 (MCF-7) سرطان پستان در محیط آزمایشگاهی بود.روشها: سلولهای سرطانی MCF-7 کشت داده شد. سلولها به 3 گروه تابش تقسیم شدند و در دو فاصلهی 10 و 20 سانتیمتر از آنتن دستگاه شبیهساز امواج موبایل که قادر به تولید امواج الکترومغناطیس با فرکانس 900 مگاهرتز میباشد، قرار گرفتند. سلولها در زمانهای تابش 6، 15 و 30 دقیقه در روز با فاصلهی زمانی 10 دقیقه برای هر تابش نسبت به تابش بعدی به مدت 3 و 5 روز متوالی مورد تابش قرار گرفتند. پس از 3 و 5 روز، میزان رشد و بقای سلولها با استفاده از روش MTT assay [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide] و میزان تکثیر سلولها با به کار گیری روش Trypan blue ارزیابی گردید. آنالیز دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS انجام شد.یافتهها: زمانهای تابش امواج و بازههای زمانی 3 و 5 روز بر میزان زنده ماندن سلولهای MCF-7 تأثیر معنیداری داشتند (050/0 > P)، اما فواصل تابش 10 و 20 سانتیمتر بر میزان زنده ماندن سلولهای MCF-7 تأثیر معنیداری نداشتند (050/0 < P).نتیجهگیری: تابش امواج الکترومغناطیس با فرکانس 900 مگاهرتز با توجه به زمانهای مختلف تابش میتواند باعث کاهش بقا و تکثیر سلولها شود.