بررسی فراوانی پلیمورفیسم ژن گیرندهی آلفا اینترلوکین7 با روشHigh Resolution Melt (HRM) در بیماران آتوپیک و افراد سالم
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه ایمنولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 فوق تخصص آسم، آلرژی و ایمنی بالینی، گروه ایمنیشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه ایمنولوژی،دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استادیار، گروه ایمنولوژی،دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: اصطلاح آتوپی و آتوپیک، مترادف با آلرژی هستند و به افرادی اطلاق میشوند که سابقهی آلرژی در خود یا افراد خانوادهی آنان وجود دارد. به علاوه، افزایش Immunoglobulin E (IgE) و ائوزینوفیلی دارند و نیز آزمایشهای جلدی ایشان در برابر مواد آلرژن اغلب مثبت است که به شکل آلرژی بینی، اگزما، آسم و کهیر بارز میشود. عوامل ژنتیک گستردهای با شروع بیماری ارتباط دارند که یکی از آنها پلیمورفیسم ژن اینترلوکین 7 گیرندهی آلفا (IL-7Ra) میباشد. در مطالعهی حاضر، بررسی فراوانی این پلیمورفیسم در دو گروه مورد و شاهد بررسی شد.روشها: 101 بیمار مبتلا به یکی از بیماریهای آلرژی در استان اصفهان به عنوان گروه مورد و 201 فرد سالم به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. پس از استخراج DNA، پلیمورفیسم C/T با استفاده از تکنیک High resolution melt (HRM) مورد بررسی قرار گرفت.یافتهها: ارتباط معنیداری بین پلیمورفیسم ژن IL-7Ra و بروز بیماری وجود داشت (001/0 = P). همچنین، افراد دارای ژنوتایپ TT به میزان حدود 4 برابر بیشتر از افراد دیگر مستعد ابتلا به بیماری آلرژی بودند (128/3 = OR).نتیجهگیری: فراوانی این ژنوتایپ در بیماریهای آلرژی در کشورها و جمعیتهای مختلف مانند آلمان و هندوستان مطالعه و بررسی شده و رابطهی معنیداری بین این پلیمورفیسم و بیماری آلرژی گزارش شده است. مطالعات نشان میدهند که Interleukin-7 (IL-7) نقش مهمی در تنظیم عملکرد و بقای ائوزینوفیلها در بیماری آسم و نیز هومئوستازی سیستم ایمنی ایفا میکند.