تعیین اکتیویتهی اندام پستان در بیماران تحت اسکن پرفیوژن قلب با رادیوداروی 99mTc-sestamibi با استفاده از روش تلفیق نما
نویسندگان
1 دانشیار، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: دزیمتری داخلی در پزشکی هستهای در برآورد سود حاصل از روش مورد استفاده در مقابل خطرات ناشی از آن ضروری است. میزان دز جذبی از یک رادیوداروی تزریق شده، با استفاده از روشهای متعددی محاسبه میگردد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین دز جذبی پستان با استفاده از روش تلفیق نماها بود.روشها: 22 فرد مؤنث، در فواصل زمانی 15، 60 و 90 دقیقه بعد از تزریق رادیوداروی 99mTC-sestamibi زیر دوربین گاما قرار گرفتند و اسکن انجام شد. توزیع کمی رادیودارو بر حسب اکتیویته با استفاده از روش تلفیق نما بررسی گردید و سپس، دز جذبی با استفاده از رابطهی Medical internal radiation dose (MIRD) محاسبه شد. دادههای کمی حاصل از دزیمتری اندام مورد نظر، با نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: اکتیویتهی به دست آمدهی پستان در زمانهای 15, 60 و 90 دقیقه بعد از تزریق به ترتیب 076/0 ± 234/0، 053/0 ± 170/0 و 053/0 ± 134/0 میلیکوری محاسبه شد. با رسم نمودار تغییرات اکتیویته بر حسب زمان، سیر نزولی اکتیویته بر روی نمودار مشاهده گردید. مقدار متوسط برداشت رادیودارو توسط قلب نیز به میزان 327/0 ± 065/3 درصد محاسبه گردید.نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه، مطابقت خوبی با نتایج سایر مطالعات معتبر نداشت؛ از این رو، روش تلفیق نماها از دقت مناسبی در کمیسازی اکتیویتهی اندامها در اسکن پرفیوژن قلب برخوردار نیست.