تأثیر پلیمورفیسم val66met ژن عامل رشد عصبی مشتق شده از مغز بر یادگیری مهارت حرکتی پیچیده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه رفتار حرکتی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 استادیار، مرکز تحقیقات بیوشیمی و تغذیه در بیماریهای متابولیک، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: عامل رشد عصبی مشتق شده از مغز (BDNF یا Brain-derived neurotrophic factor)، پروتئینی است که نقش مهمی در حفاظت نورونی، نورونزایی و شکل پذیری سیناپسی دارد و به واسطهی آن، میتواند نقش مهمی در یادگیری حرکتی ایفا کند. وجود پلیمورفیسم تک نوکلئوتیدی val66met در یکی از نواحی ژن BDNF، منجر به اختلال در بیان این پروتئین میشود. هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی تأثیر این پلیمورفیسم بر یادگیری مهارت حرکتی پیچیده بود.روشها: 100 دانشجو از دانشگاههای شهر کاشان (با میانگین سنی 20/2 ± 60/21) به صورت تصادفی انتخاب شدند و پس از انجام آزمایشهای ژنتیک، 46 نفر فاقد پلیمورفیسم val66met و 54 نفر تحت تأثیر این پلیمورفیسم شناسایی شدند. 28 نفر از افراد هر دو گروه ژنتیک (56 نفر)، پس از اجرای پیشآزمون، به 10 جلسه تمرین دراپ کنترلی بدمینتون پرداختند و 72 ساعت پس از آخرین جلسهی تمرین، پسآزمون اجرا شد. برای بررسی طبیعی بودن توزیع دادهها، از آزمون Kolmogorov–Smirnov و برای تحلیل دادهها، از آزمونهای Independent t و Repeated masseurs ANOVA، در سطح معنیداری 05/0 = α استفاده شد.یافتهها: هر چند هر دو گروه، پیشرفت قابل توجهی در اثر تمرین داشتند، تفاوت معنیداری در مراحل پیش و پسآزمون بین دو گروه وجود نداشت.نتیجهگیری: در کل، نتایج این تحقیق نشان از عدم تفاوت بین افراد دارای پلیمورفیسم val66met و افراد فاقد این پلیمورفیسم در یادگیری مهارت دراپ کنترلی بدمینتون بود. این عدم تفاوت، میتواند ناشی از عوامل بسیاری از جمله نوع تکلیف و شیوهنامهی تمرینی مورد استفاده در این تحقیق باشد.