فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: ویتیلیگو، شایع‌ترین بیماری مزمن اختلال دپیگمانتاسیونی است که ناشی از فقدان ملانوسیت‌ها در اپیدرم بازال می‌باشد. درمان‌های دارویی و روش‌های جراحی دو شیوه‌ی اصلی درمان ویتیلیگو می‌باشند. از مؤثرترین روش‌های جراحی، پیوند سلولی سوسپانسیون اپیدرمی غیر کشت داده شده حاوی ترکیب سلول‌های ملانوسیت و کراتینوسیت می‌باشد. این مطالعه‌ی مقدماتی، با هدف بررسی اثربخشی روش ابداعی تهیه‌ی سوسپانسیون سلولی ملانوسیت- کراتینوسیت، در درمان بیماران مبتلا به ویتیلیگوی تثبیت شده انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه‌، 20 بیمار مبتلا به ویتیلیگوی ثابت و مقاوم که با روش ابداعی به شماره‌ی 81687، پیوند سوسپانسیون سلولی غیر کشت داده شده بر روی آنان انجام شد، شرکت داشتند. پیگمانتاسیون مجدد در بیماران بر اساس فتوگرافی قبل و 6 ماه بعد از درمان، ارزیابی و نمره‌دهی شد.یافته‌ها: از 20 بیمار تحت درمان در این مطالعه، میزان پیگمانتاسیون مجدد در ماه ششم در 1 بیمار (5 درصد) عالی، در 4 بیمار (20 درصد) خوب، در 11 بیمار (55 درصد) نسبتا خوب و در 4 بیمار (20 درصد) ضعیف گزارش شد.نتیجه‌گیری: استفاده از سوسپانسیون سلولی ملانوسیت با استفاده از روش ابداعی به شماره‌ی 81687 در بیماران مبتلا به ویتیلیگو، با پاسخ درمانی بالای 50 درصد همراه می‌باشد که از نظر درجه‌بندی معادل پیگمانتاسیون نسبتا خوب است.