بررسی مقایسهای استفاده از مورفین و دیلتیازم بر روی تغییرات فشار خون و نبض هنگام خروج از بیهوشی در جراحی کرانیوتومی جهت تومورهای مغزی
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: از آن جایی که خروج از بیهوشی، با تحریک سیستم سمپاتیک و افزایش نبض و فشار خون بیمار همراه میباشد، روشهای مختلفی برای کنترل فشار خون و ضربان قلب بیماران استفاده شده، اما تا کنون روش واحدی ارایه نشده است. از این رو، مطالعهی حاضر با هدف مقایسهی تأثیر مورفین و دیلتیازم بر روی تغییرات فشار خون و نبض، هنگام خروج از بیهوشی در جراحی کرانیوتومی جهت تومورهای مغزی به انجام رسید.روشها: طی یک مطالعهی کارآزمایی بالینی، 60 بیمار مبتلا به تومور مغزی کاندیدای کرانیوتومی به طور تصادفی به دو دستهی 30 نفری تقسیم شدند. به گروه اول، دیلتیازم خوراکی داده شد و به گروه دوم مورفین تزریق گردید. بیماران، حین عمل جراحی و همچنین در زمان ریکاوری، از نظر شاخصهای همودینامیک بررسی و مقایسه شدند.یافتهها: میانگین فشار خون سیتول در قبل از عمل در دو گروه مورفین و دیلتیازم به ترتیب 5/12 ± 6/120 و 7/18 ± 8/126 میلیمتر جیوه بود (560/0 = P)، اما در 4 ساعت بعد از مصرف دارو، فشار خون در این دو گروه، به ترتیب 2/13 ± 6/130 و 2/16 ± 4/100 میلیمتر جیوه شد (001/0 > P). در طی مدت پیگیری در ریکاوری، فشار خون و ضربان قلب بیماران دو گروه دریافت کنندهی مورفین و دیلتیازم اختلاف معنیدار نداشت، اما در ساعات 4-1 بعد از مصرف قرص، اختلاف فشار خون سیستول و دیاستول در دو گروه اختلاف معنیدار نشان داد؛ به طوری که دریافت کنندگان دیلتیازم، فشار خون پایینتری داشتند. همچنین، اختلاف معنیداری در تعداد ضربان قلب بیماران دو گروه مشاهده نشد.نتیجهگیری: بیماران دریافت کنندهی دیلتیازم از ثبات همودینامیک مطلوبتری برخوردار بودند؛ در حالی که عارضهی جانبی قابل توجهی در بیماران مشاهده نشد. بنا بر این، میتوان از دیلتیازم به عنوان یک داروی کنترل کنندهی فشار خون و ضربان قلب در هنگام خروج از بیهوشی در اعمال جراحی کرانیوتومی استفاده نمود.