تأثیر هشت هفته تمرین در آب بر فاکتور 8 و زمان انعقاد خون (PTT) در مردان مبتلا به هموفیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: کمبود فاکتورهای انعقادی و تأخیر در زمان انعقاد خون (Partial thromboplastin time یا PTT) در پی یک خونریزی، از جمله مشکلات اساسی بیماران مبتلا به هموفیلی محسوب میشود. هدف از انجام مطالعهی حاضر، بررسی تأثیر تمرین در آب بر فاکتور 8 و PTT در بیماران مبتلا به هموفیلی بود.روشها: در این مطالعهی نیمه تجربی، با استفاده از طرح پیشآزمون و پسآزمون و گروه شاهد، 20 مرد مبتلا به هموفیلی مراجعه کننده به بیمارستان سیدالشهدای اصفهان به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (10 نفر) و شاهد (10 نفر) قرار گرفتند. آزمودنیهای گروه ورزش درمانی در آب، به مدت 8 هفته و هر هفته در سه جلسهی 45 تا 60 دقیقهای به تمرین در آب پرداختند؛ در حالی که گروه شاهد در این مدت هیچگونه فعالیت ورزشی را تجربه نکردند و فقط پیگیری شدند. سطح فاکتور 8 و PTT آزمودنیها با نمونهگیری خون در ابتدا و پس از مداخله اندازهگیری گردید و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: 8 هفته تمرین در آب کاهش معنیداری در میزان PTT افراد گروه تجربی نسبت به گروه شاهد ایجاد نمود (002/0 = P)، در واقع، زمان انعقاد خون در گروه تجربی از 90/80 به میزان 20/74 ثانیه کاهش داشت؛ در حالی که گروه شاهد کاهش معنیداری را نشان نداد (پیشآزمون = 20/77 و پسآزمون = 50/79 ثانیه). میزان تغییرات در سطح فاکتور 8 معنیدار نبود. سطح فاکتور 8 در گروه تجربی از میزان 6/1 به 1/2 واحد بینالمللی بر دسیلیتر افزایش یافت، اما این یافتهها از نظر آماری معنیدار نبود (050/0 < P).نتیجهگیری: نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که تمرین در آب میتواند باعث کاهش معنیداری در زمان انعقاد خون بیماران مرد مبتلا به هموفیلی گردد.