تأثیر اسیدیکننده در جیره جوجههای گوشتی پرورشیافته در تراکمهای زیاد بر عملکرد رشد، سیستم ایمنی و متابولیتهای خونی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوسـایران
2 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوسـایران
3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوسـایران
4 کارشناس ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوسـایران
doi
10.22059/jap.2016.57147چکیده
اثر اسیدیکنندۀ گلوباسید در تراکمهای متفاوت بر عملکرد و فراسنجههای خونی جوجههای گوشتی با استفاده از 576 قطعه جوجۀ گوشتی یکروزه سویۀ تجاری راس 308 در آزمایشی فاکتوریل 2×3 با سه سطح تراکم (14، 16، و 18 پرنده در هر مترمربع) و اسیدیکننده (سطوح صفر و یک کیلوگرم در تن جیره) در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار و چهار تکرار بررسی شد. کمترین مصرف غذا در تیمار با تراکم 18 و مصرف یک کیلوگرم اسیدیکننده مشاهده شد که تفاوت آماری معنیداری با دیگر تیمارها داشت (05/0P<). مصرف غذا در جوجههای دریافتکنندۀ اسیدیکننده بهطور معنیداری کمتر از پرندگانی بود که اسیدیکننده مصرف نکردند (05/0P<). افزایش تراکم از 14 به 16 و 18 قطعه در هر مترمربع سبب افزایش ضریب تبدیل غذایی شد (001/0P<). پرندگانی که با جیرۀ حاوی اسیدیکنندۀ گلوباسید تغذیه شدند، ضریب تبدیل غذایی کمتری داشتند (05/0P<). تغذیۀ جیرههای حاوی اسیدیکننده سبب کاهش گلوکز و تیتر آنتیبادی در پاسخ به گلبولهای قرمز خون گوسفند و همچنین سبب افزایش کلسترول و تریگلیسرید پلاسمای خون در جوجهها شد (001/0P<). اثر متقابل تراکم و اسیدیکننده بر وزن بدن و متابولیتهای خونی جوجههای گوشتی نیز معنیدار نبود. بنابراین در تراکمهای زیاد نیز میتوان از تأثیرات مفید اسیدیکنندهها سود برد.