بررسی میزان شیوع عفونتهای درماتوفیتی در بین دانشآموزان مدارس ابتدایی شهرستان کوهرنگ در سالهای 1393 و 1394
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه قارچشناسی و انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه قارچشناسی و انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 مربی، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه قارچشناسی و انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: هدف از انجام این مطالعه، تعیین شیوع نسبی عفونتهای درماتوفیتی در بین دانشآموزان مدارس ابتدایی شهرستان کوهرنگ در سال 1394- 1393 بود.روشها: در این مطالعه، تعداد 891 نفر از دانشآموزان مدارس ابتدایی از نظر وجود ضایعات سطحی مشکوک بررسی و از افراد دارای ضایعه نمونهگیری به عمل آمد و با روشهای مطالعهی مستقیم و کشت، از نظر وجود عناصر قارچی مورد بررسی قرار گرفت.یافتهها: از 4313 دانشآموز مقطع ابتدایی، تعداد 891 نفر مورد بررسی قرار گرفتند و از 40 نفر دارای ضایعهی مشکوک به عفونت قارچی، نمونهگیری به عمل آمد. در این میان، تعداد 10 مورد مثبت تشخیص داده شد. موارد مثبت عبارت از 8 مورد درماتوفیت شامل 5 مورد Trichophyton verrucosum، 1 مورد Microsporoum canis، 1 مورد Miorosporum gypseum، 1 مورد Trichophyton violaseum و 2 مورد غیر درماتوفیت شامل جنس Malassezia عامل Pityriasis بودند.نتیجهگیری: 70 درصد موارد ابتلا در قشر ضعیف از نظر اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و همچنین از نظر بهداشت ظاهری قرار داشتند که مهمترین علت آن، میتواند بهداشت پایین و سبک زندگی دامداری و کشاورزی در این خانوادهها باشد. با توجه به زئونوز بودن Dermatophytosis، بدیهی است که سبک زندگی در این طبقهی اجتماعی تأثیر بهسزایی در بروز این بیماریها دارد. کشاورزی و دامداری و نیز زندگی نزدیک با سایر حیوانات از جمله گربه و سگ در کنار سطح بهداشت و آگاهی پایین، از عوامل زمینهساز مهم در ابتلا به درماتوفیتوز میباشند.