تخمین دوز جذبی ناشی از رادیوداروی MDP-99mTc در بیماران تحت اسکن استخوان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استاد، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: تخمین صحیح میزان دوز جذبی رادیوداروها در کاربردهای تشخیصی و درمانی در پزشکی هستهای، به منظور ارزیابی سود و زیان رسیده به بیمار ضروری میباشد. روش MIRD (Medical internal radiation dosimetry)، روشی معمول جهت تخمین دوز جذبی اندامها از گسیل کنندههای پرتوی داخلی است. هدف از انجام این مطالعه، تخمین دوز جذبی اندامها ناشی از رادیوداروی MDP-99mTc (99mTc-methylene diphosphonate) در بیماران تحت اسکن استخوان بود.روشها: این مطالعه بر روی 22 بیمار که به بخش پزشکی هستهای بیمارستان شهید چمران اصفهان جهت بررسی متاستاز استخوانی مراجعه کرده بودند، انجام گرفت. پس از تزریق رادیوداروی MDP-99mTc از بیماران در زمانهای 10، 60، 90 و 180 دقیقه پس از تزریق رادیودارو، اسکن گرفته شد. با استفاده از روش تلفیق نماها (به کارگیری روش تصحیح متداول حذف زمینه)، مقدار اکتیویتهی جذب شده در هر یک از اندامها به دست آمد. سپس دوز جذبی آنها با استفاده از روش MIRD محاسبه شد.یافتهها: میزان دوز جذبی ناشی از تزریق رادیوداروی MDP-99mTc برای استخوان، مثانه و کلیهها با استفاده از روش متداول حذف زمینه، به ترتیب برابر 04/0 ± 13/0، 01/0 ± 08/0 و 00/0 ± 02/0 راد بر میلیکوری بود.نتیجهگیری: مقادیر دوز به دست آمده از روش تصحیح متداول حذف زمینه، تطابق خوبی با مقادیر استاندارد گزارش شده در گزارش 13 کمیتهی MIRD دارد.
