افزایش نفوذ نانوذرات طلا به داخل ردههای سلولی سرطانی بر اثر اتصال با پپتید TAT
نویسندگان
1 استاد، بخش بیوتکنولوژی، مؤسسهی تحقیقات واکسن و سرمسازی رازی، کرج، ایران
2 گروه نانو بیوتکنولوژی، دانشکدهی علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد، گروه بیوشیمی، دانشکدهی علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استادیار، گروه نانو بیوتکنولوژی، دانشکدهی علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: نانوذرات طلا (GNPs یا Gold nanoparticles) با داشتن خصوصیاتی نظیر عدم سمیت، سنتز آسان و قابلیت اتصال به پپتیدهای نفوذ کننده در سلول (CPPs یا Cell penetrating peptides)، برای اهدافی نظیر رهایش هدفمند و تصویربرداری زیستی مناسب میباشند.روشها: مطالعهی حاضر، افزایش جذب نانوذرهی طلا در سلول بر اثر اتصال به پپتید TAT را نشان میدهد. نانوذرات طلا پس از اتصال به پپتید با استفاده از روشهای طیفسنجی فرابنفش- مرئی (Ultraviolet-visible spectrophotometry)، عکسبرداری TEM (Transmission electron microscopy)، روش تفرق نور پویا (DLS یا Dynamic light scattering) و زتا پتانسیل (Zeta potential) توصیف شدند. سپس سیتوتوکسیسیتی نانوذرات طلا در برابر سلولهای HeLa و A431 مورد مطالعه قرار گرفت. در آخر، جذب نانوذرهی متصل به پپتید TAT (TAT-C-GNP) در سلولها بررسی شد.یافتهها: اثر سیتوتوکسیسیتی GNP و TAT-C-GNP بر روی سلولها بسیار ناچیز بود. پس از تیمار سلولها با نانوذرات طلا، ردهی سلولی A431 مقدار زیادی از TAT-C-GNP را نسبت به GNP جذب کرد. در حالی که در ردهی سلولی HeLa هیچ یک از ذرات GNP و TAT-C-GNP جذب نشدند.نتیجهگیری: نتایج به دست آمده نشان داد که TAT-C-GNP میتواند جذب نانوذرهی طلا را در سلول افزایش دهد و نانوکنژوگهی مناسبی در جهت اهداف مختلف زیستپزشکی باشد.