کاربرد درمانهای ذهنآگاهانه در درمان نشانگان ناراحتی بدنی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانپزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه روانپزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشیار، مرکز تحقیقات علوم رفتاری و گروه روانپزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
از دههی 1970، جریان یکپارچه شدن ذهنآگاهی با روان درمانی شروع شد. درمانهای مبتنی بر ذهنآگاهی از جمله ذهنآگاهی مبتنی بر کاهش استرس، کاربرد وسیعی در درمان بیماران مبتلا به شرایط طبی مزمن دارند. این درمانها تأکید میکنند که آگاهی نسبت به لحظه حال و پذیرش آن، از جنبههای مهم درمانی است. این اختلالات، از مشکلات بزرگ بهداشت عمومی هستند که کمتر درمان مؤثری برای آنها روی کار آمده است. نشانگان جسمی عملکردی و جسمیسازی است که با اصطلاحی کلیتر، تحت عنوان نشانگان ناراحتی بدنی یکپارچه شدهاند. در این اختلالات، پایههای جسمی مشخصی برای تبیین نشانههای بیماران یافت نمیشود. یکی از درمانهای جدید در این حوزه، درمانهای ذهنآگاهانه است که با آموزش آگاهی بدنی، ذهنی و ارتباط بین این دو، منجر به افزایش مادهی خاکستری مغز در شکنج اینسولا، هیپوکامپ و کورتکس پیشپیشانی، افزایش فعالیت نواحی بالابرندهی خلق در کورتکس پیشانی چپ، تقویت سیستم ایمنی و بهبود عملکرد روانشناختی مرتبط با پذیرش خود میگردد و علایم اختلال را کاهش و بهبود میدهد.