مقایسهی توزیع آب بدن پسران نوجوان چاق و دارای وزن طبیعی با استفاده از آنالیز مقاومت بیوالکتریکی چند فرکانسی منطقهای
نویسندگان
1 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، اردبیل، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، اردبیل، ایران
4 مربی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل و دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
مقدمه: به جز در افراد مبتلا به چاقی شدید، آب بدن بزرگترین کسر وزن بدن را شامل میشود. از همین رو، پژوهش حاضر با هدف مقایسه و ارزیابی تغییرات کل آب بدن و توزیع آن با استفاده از آنالیز مقاومت بیوالکتریکی چندفرکانسی منطقهای در پسران نوجوان چاق و با وزن طبیعی به اجرا درآمد.روشها: در این مطالعهی نیمه تجربی، که با روش مقایسهی دو گروهی پس آزمون صورت گرفت، هفتاد پسر نوجوان سالم شهر اردبیل (دامنهی سنی 17-15 سال) به طور داوطلبانه شرکت کردند. آزمودنیها بر اساس مقادیر پایهای درصد چربی به دو گروه چاق (چربی بیش از 25 درصد) و دارای وزن طبیعی (چربی کمتر از 15 درصد) تقسیم شدند. مقادیر مطلق و نسبی کل آب بدن و آب برون و درون سلولی آزمودنیهای چاق (36 نفر) و با وزن طبیعی (34 نفر) با استفاده از آنالیز مقاومت بیوالکتریکی چند فرکانسی منطقهای مورد اندازه گیری قرار گرفت. دو شاخص مستقل نسبی توزیع آب بدن به صورت نسبت آب برون سلولی به کل آب بدن و آب برون سلولی به درون سلولی محاسبه شد.یافتهها: مقادیر مطلق کل آب بدن (020/0 = P) و آب برون سلولی (001/0 = P) به طور معنیداری در آزمودنیهای چاق نسبت به با وزن طبیعی بالاتر بود. در آزمودنیهای چاق، مقادیر نسبی آب بدن به کل وزن به طور معنیداری کمتر بود (001/0 = P). نسبتهای آب برون سلولی به کل آب بدن و آب برون سلولی به درون سلولی در آزمودنیهای چاق افزایش معنیداری نسبت به آزمودنیهای با وزن طبیعی نشان داد (001/0 = P).نتیجهگیری: این پژوهش، یک همافزایی را بین مقادیر مطلق کل آب بدن با اضافه وزن و چاقی در پسران نوجوان نشان داد. به نظر میرسد، افزایش بافت آدیپوز در گسترش آب برون سلولی مشارکت داشته باشد؛ چرا که، نسبتهای آب برون سلولی به کل آب بدن و آب برون سلولی به درون سلولی در نوجوانان پسر چاق بیشتر است.