مقایسه‌ی تغییرات همودینامیک حین و بعد از عمل جراحی پیوند عروق کرونر قلب با دو روش بیهوشی عمومی با پروپوفول و ایزوفلوران

نویسندگان

1 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: با توجه به اهمیت تغییرات همودینامیک حین و پس از عمل جراحی بای‌پس عروق کرونر و اثرات مهم این تغییرات بر روی عوارض پس از جراحی و با توجه به این که مطالعه‌ای جهت مقایسه‌ی اثرات دو داروی پروپوفول و ایزوفلوران بر روی تغییرات همودینامیک مربوط به عمل بای‌پس عروق کرونر انجام نشده بود، مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی و مقایسه‌ی اثرات این دو دارو انجام شد.روش‌ها: این مطالعه، یک مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی بود که در سال 1393 در بیمارستان شهید دکتر چمران اصفهان، بر روی 89 نفر از بیماران با محدوده‌ی سنی 70-40 سال که تحت عمل جراحی بای‌پس عروق کرونر قلب قرار گرفته بودند، انجام شد. افراد مورد مطالعه، در دو گروه دریافت کننده‌ی ایزوفلوران و پروپوفول تقسیم شدند و تغییرات همودینامیک حین عمل بای‌پس عروق کرونر قلب، هر 30 دقیقه تا پایان عمل و بعد از عمل بای‌پس عروق کرونر قلب در بخش مراقبت‌های ویژه هر دو ساعت تا شش ساعت بررسی و مقایسه گردید.یافته‌ها: بر اساس آزمون Repeated measures ANOVA (Repeated measures analysis of variance)، تفاوت دو گروه از نظر فشار خون سیستول (475/0 = P)، فشار خون دیاستول (885/0 = P)، ضربان قلب (130/0 = P)، فشار نبض (572/0 = P) و درصد اشباع اکسیژن شریانی (425/0 = P) در 10 نوبت اندازه‌گیری (به ترتیب قبل از پمپ، شروع پمپ، 30، 60، 90 و 120 دقیقه بعد از شروع پمپ، بلافاصله بعد از اتمام پمپ و 2، 6 و 8 ساعت بعد از ورود به بخش مراقبت‌های ویژه) معنی‌دار نبود.نتیجه‌گیری: در مطالعه‌ی حاضر، دو داروی ایزوفلوران و پروپوفول موجب اختلاف معنی‌داری در متغیرهای همودینامیک قبل، حین و بعد از عمل بای‌پس عروق کرونر قلب نشدند.