فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: برخی مطالعات نشان داده است که دو ویروس هپاتیت C (HCV) و نقص ایمنی اکتسابی انسان (HIV) و داروهای مورد استفاده در درمان آن‌ها، علاوه بر تأثیر بر روی کبد و سیستم ایمنی، دارای اثرات سوء بر روی سیستم اسکلتی عضلانی و تراکم معدنی استخوان بوده، منجر به افزایش بروز شکستگی می‌شوند. پژوهش حاضر، با هدف تعیین توزیع فراوانی شکستگی‌ها در بیماران مبتلا به عفونت‌های HCV یا HIV مراجعه کننده به بخش‌های ارتوپدی به انجام رسید.روش‌ها: طی یک مطالعه‌ی مقطعی که طی سال‌های 1391 تا 1393 در بیمارستان‌های آیت اله کاشانی و الزهرای (س) شهر اصفهان انجام گرفت، وضعیت شکستگی، مدت زمان بهبودی و عوارض ناشی از شکستگی در 132 بیمار مبتلا به عفونت‌های HCV یا HIV، که به علت شکستگی استخوانی در این مراکز بستری شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند.یافته‌ها: از 132 بیمار مبتلا به HIV یا HCV بررسی شده، 9/65 درصد HCV مثبت، 9/15 درصد HIV مثبت، 9/12 درصد HCV و HIV مثبت و 3/5 درصد HCV مثبت و مبتلا به سرطان بودند. شایع‌ترین نوع آسیب در بیماران بررسی شده، شکستگی فمور با فراوانی 3/52 درصد بود. نوع آسیب بر حسب بیماری زمینه‌ای اختلاف معنی‌دار داشت؛ به طوری که شکستگی فمور، در 3/48 درصد بیماران HCV مثبت، 6/28 درصد بیماران HIV مثبت، 2/88 درصد بیماران HIV و HCV مثبت و 7/85 درصد بیماران HCV مثبت مبتلا به سرطان مشاهده شد. همچنین، توزیع فراوانی نوع عارضه بعد از عمل، بر حسب نوع بیماری زمینه‌ای، اختلاف معنی‌دار داشت (001/0 = P).نتیجه‌گیری: طبق شواهد موجود، شکستگی استخوان در بیماران مبتلا به عفونت‌های HCV یا HIV دارای شیوع بالایی است که احتمال می‌رود، ناشی از کاهش دانسیته‌ی معدنی استخوانی باشد. همچنین، شیوع برخی عوارض بعد از شکستگی، نظیر عفونت و جوش نخوردن استخوان، در این بیماران شایع می‌باشد. لازم است، این قبیل بیماران، به صورت برنامه‌ای منظم و دائمی، تحت دانسیتومتری و مراقبت‌های اسکلتی عضلانی قرار گیرند.