فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تکنیک انجام پژوهش از مهم‌ترین امور تأثیرگذار در کیفیت نتایج پژوهش است. خون‌گیری با حجم زیاد از خرگوش‏های آزمایشگاهی، یکی از امور متداول در کار با این حیوان است، اما به دلیل دشواری‏های تکنیکی، خون‌گیری از قلب حیوان هوشیار به عنوان روشی رایج در بسیاری از مراکز پذیرفته شده است. این روش -جدا از غیر اخلاقی بودن- به دلیل استرس زیاد، موجب اختلال در پارامترهای مورد اندازه‏گیری و همچنین بیماری‌ها و تلفات فراوان در حیوانات می‏شود. هدف پژوهش فعلی، ارایه‌ی دقیق تکنیک بهینه‏ای برای اخذ نمونه‏های خونی با حجم زیاد از خرگوش‏های آزمایشگاهی بود.روش‌ها: پژوهش حاضر در طی فرایند تولید کمپلمان خرگوش، از 91 سر خرگوش سفید نیوزلندی نر و ماده با سن 36-6 ماه و با وزن 5/3-2/1 کیلوگرم صورت گرفت. استیل پرومازین به صورت عضلانی به حیوانات تجویز گردید. به منظور جلوگیری از اسپاسم شریانی ناشی از برخورد سرسوزن، اعصاب شریان گوش توسط لیدوکائین بی‏حس شد. دستیابی عروقی توسط سرسوزن پروانه‏ای تغییر شکل یافته صورت گرفت. در نهایت، شریان به روش مناسب خون‌بندی گردید.یافته‌ها: روش حاضر، ضمن 155 مورد خون‌گیری از حیوانات به مدت 3 ماه، موجب حصول 2384 میلی‏لیتر خون گردید (5/3 ± 4/15 میلی‏لیتر خون به ازای هر سر خرگوش). تعداد تلفات ناشی از خون‌گیری در طول 6 ماه پس از آغاز مطالعه، معادل صفر بود که ضمن مراجعه به سوابق قبلی مربوط به روش خون‌گیری از قلب حیوانات هوشیار در بازه‌ی زمانی مشابه (19 سر تلفات)، اختلاف آماری معنی‌داری را نشان داد (001/0 > P).نتیجه‌گیری: روش ارایه شده، موجب کاهش بیماری و تلفات در خرگوش‏های آزمایشگاهی شده و به عنوان روش ارجح خون‌گیری با حجم زیاد، توصیه می‏شود.