مدیریت تغذیهای بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD): مقالهی بازآموزی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات امنیت غذایی و گروه تغذیهی جامعه، دانشکدهی تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
گروههای هدف: متخصصین غدد، متخصصین گوارش و داخلی، پزشکان عمومی، شاغلین علوم تغذیهاهداف آموزشیارتقای آگاهی پزشکان عمومی در خصوص مدیریت تغذیهای بیماری کبد چرب غیر الکلیارتقای آگاهی متخصصین غدد در خصوص مدیریت تغذیهای بیماری کبد چرب غیر الکلیارتقای آگاهی شاغلین علوم تغذیه در خصوص مدیریت تغذیهای بیماری کبد چرب غیر الکلیارتقای آگاهی پزشکان متخصص گوارش و داخلی در خصوص مدیریت تغذیهای بیماری کبد چرب غیر الکلی.کبد چرب غیر الکلی (NAFLD یا Non-alcoholic fatty liver disease) در برگیرندهی طیفی از اختلالات کبدی شامل استئاتوز کبدی تا استئاتوهپاتیت و سیروز میباشد. چاقی شکمی، دیابت ملیتوس نوع 2، دیسلیپیدمی و پرفشاری خون، از عوامل خطر پیشرفت NAFLD به شمار میروند. در واقع، میتوان NAFLD را بعد کبدی سندرم متابولیک در نظر گرفت. بیشتر بیماران مبتلا به NAFLD، علایمی ندارند یا علایم غیر اختصاصی مثل خستگی، ضعف و بیحالی را تجربه میکنند. استاندارد طلایی برای تشخیص NAFLD و تعیین شدت آن، بیوپسی کبدی میباشد. درمان بیماری شامل مصرف داروهای افزایندهی حساسیت انسولینی مثل تیازولیدین دیونها به همراه مداخلات شیوهی زندگی (شامل کاهش وزن متوسط، فعالیت بدنی منظم و رژیم غذایی مناسب) و کنترل عوامل خطر همراه با بیماری همچون دیابت ملیتوس نوع 2 و دیسلیپیدمی میباشد.