تأثیر 12 هفته تمرین ترکیبی همراه با مصرف مکمل ویتامین D بر عوارض نوروپاتی حسی- حرکتی زنان مبتلا به دیابت نوع 2

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 پزشک عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

5 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: یکی از عوارض مهم دیابت، بروز نوروپاتی حسی- حرکتی است که این عارضه، به سبب پیامدهای فراوان و ایجاد معلولیت‌های مختلف در بین بیماران، به عنوان یک بیماری ناتوان کننده شناخته شده است. از این رو، هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر 12 هفته تمرینات ترکیبی و مصرف مکمل ویتامین D بر عوارض نوروپاتی حسی- حرکتی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی نیمه تجربی، 90 زن مبتلا به دیابت نوع 2 با دامنه‌ی سنی 55-20 سال، برای شرکت در این تحقیق انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه شاهد و مورد تقسیم شدند. تعداد اعضای هر گروه، 45 نفر بود که در ادامه‌ی تحقیق، تعداد اعضای گروه شاهد به 41 نفر و گروه مورد به 40 نفر کاهش یافت. گروه شاهد بدون داشتن فعالیت بدنی خاصی، فقط ویتامین D دریافت کردند و گروه مورد علاوه بر دریافت ویتامین D با دوز مشابه، تحت برنامه‌ی تمرینی 12 هفته‌ای (3 روز در هفته و هر جلسه 60 دقیقه‌ی فعال) شامل تمرینات هوازی، مقاومتی و انعطاف پذیری قرار گرفتند. برای تعیین شدت تمرینات هوازی، از ضربان قلب بیشینه (70-50 درصد ضربان قلب بیشینه) و برای تعیین شدت تمرینات مقاومتی، از 50 درصد 10 تکرار بیشینه استفاده شد. به منظور اندازه‌گیری شدت نوروپاتی از پرسش‌نامه‌ی استاندارد Michigan (MNSI یا Michigan neuropathy screening instrument) و چکش رفلکس و دیاپازون Hz 128 در مرحله‌ی پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد.یافته‌ها: به دنبال سه ماه تمرین ترکیبی و مصرف مکمل ویتامین D کاهش معنی‌داری در بی‌حسی (001/0 = P)، درد (002/0 = P)، مورمور شدن (001/0 = P) و ضعف و ناتوانی (002/0 = P) در اندام تحتانی مشاهده شد و همچنین باعث افزایش احساس لمس (005/0 = P)، موقعیت انگشتان (001/0 = P) و ویبریشن (001/0 = P) در این اندام‌ها شد. این مداخلات در افزایش رفلکس‌های زانو (770/0 = P) و مچ پا (470/0 = P) تأثیر معنی‌داری نداشته است.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد با انجام تمرینات ترکیبی و مصرف ویتامین D در بیشتر علایم مربوط به نورپاتی حسی- حرکتی بهبود معنی‌داری حاصل خواهد شد.