بررسی اثر مهار کنندهی عصارهی هیدروالکلی پوست انار سیاه بر روی آنژیوژنز تومور ملانوما از طریق گیرندههای PPAR-α و PPAR-γ در موشهای 6LB57C
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکدهی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: آنژیوژنز فرایند تشکیل عروق خونی جدید از عروق قبلی میباشد و در رشد و متاستاز تومور نقش حیاتی دارد. این مطالعه، با هدف بررسی اثر آنتیآنژیوژنیک عصارهی هیدروالکلی انار پوست سیاه در مدل حیوانی ملانوما انجام شد.روشها: عصارهی هیدروالکلی پوست انار سیاه با استفاده از حلال اتانول 70 درصد حاوی 1 درصد اسید استیک تهیه گردید. 106 × 1 سلول ملانوما به همهی موشها در روز صفر مطالعه به صورت زیر جلدی تزریق شد. در روز هفتم مطالعه، موشها به 9 گروه 8 تایی تقسیم شدند. گروه شاهد آب مقطر دریافت نمود. گروههای دوم تا پنجم به ترتیب دوزهای 50، 100، 200 و 400 میلیگرم بر کیلوگرم از عصارهی استاندارد را دریافت نمودند. گروه ششم عصاره را به همراه آنتاگونیست PPAR-γ (Peroxisome proliferator-activated receptor gamma) (mg/kg 5) دریافت نمود. گروه هفتم عصاره را به همراه آنتاگونیست PPAR-α (mg/kg 10) دریافت نمود. گروه هشتم و نهم نیز فنوفیبرات (mg/kg 100) و روزیگلیتازون (mg/kg 100) را به عنوان آگونیستهای PPAR دریافت نمودند. در این مطالعه، اثر آنتیآنژیوژنیک عصارهی هیدروالکلی پوست انار سیاه در مدل موش ملانوما بررسی شد. در روز 16 مطالعه، موشها کشته شدند و نمونهی تومور آنها وزن گردید و به وسیلهی رنگآمیزی ایمونوهیستوشیمی 31 CD آنالیز شد.یافتهها: عصارهی پوست انار به صورت وابسته به دوز منجر به کاهش میزان آنژیوژنز و وزن تومور شد (050/0 > P). همچنین میزان آنژیوژنز و وزن تومور در گروههایی که آنتاگونیست PPAR به همراه عصاره دریافت کردند، بیشتر از گروه دریافت کنندهی عصاره به تنهایی بود (001/0 > P). میزان آنژیوژنز و وزن تومور در گروههای دریافت کنندهی فنوفیبرات و روزیگلیتازون کمتر از گروه دریافت کنندهی بالاترین دوز انار بود (050/0 > P).نتیجهگیری: عصارهی پوست انار در درمان سرطان ملانوما نقش بهسزایی دارد و اثر ضد آنژیوژنز عصارهی پوست انار از طریق فعال نمودن مسیر PPAR-α و PPAR-γ صورت میگیرد.