فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: در اغلب سرطان‌ها، میزان آنزیم سیکلواکسیژناز 2 (COX-2) به واسطه‌ی دخالت در سنتز پروستاگلاندین‌ها افزایش می‌یابد. بنابراین، مهار COX-2 می‌تواند نقش مؤثری در درمان سرطان ایفا کند. هدف از مطالعه‌ی حاضر، بررسی اثر داروهای ضد التهابی ایبوپروفن و ایندومتاسین بر رشد و تکثیر رده‌ی سلولی K562 بود. روش‌ها: ابتدا، سلول‌های  K562کشت داده شد. سپس، سلول‌ها با استفاده از غلظت‌های مختلف ایبوپروفن و ایندومتاسین مورد تیمار قرار گرفتند. خصوصیت ضدتوموری داروها بر سلول‌های K562 بعد از 72 ساعت، با استفاده از روش MTT [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide] در سه تکرار سنجیده شد. جهت مطالعه‌ی آپوپتوز از الکتروفورز  DNAو رنگ‌آمیزی DAPI (4',6-diamidino-2-phenylindole) استفاده گردید.یافته‌ها: ایبوپروفن و ایندومتاسین دارای خاصیت ضدتوموری بر روی سلول‌های K562 بودند و این اثر با افزایش زمان و غلظت افزایش یافت؛ به طوری که، در غلظت‌های بالاتر و 72 ساعت بعد از تیمار، شاهد بیشترین اثرات مهاری داروها بودیم. بررسی‌های آماری نشان داد که هر دو دارو به طور معنی‌داری قادر هستند، رشد رده‌ی K562 را مهار سازند (05/0 > P).نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های ما، اثرات ضدتوموری ایبوپروفن و ایندومتاسین در پیش‌گیری و درمان لوسمی میلوئید مزمن مؤثر است؛ اما نیاز به بررسی‌های بیشتر بنیادی و بالینی وجود دارد.