بررسی تأثیر سوسپانسیون سلولی ملانوسیت در محیط Jokliks در درمان ویتیلیگوی ثابت مقاوم: گزارش 10 مورد
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات پوست و سلولهای بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان و مرکز تحقیقات پوست و سلولهای بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 جنینشناس، پژوهشکدهی رویان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: ویتیلیگو یک اختلال دپیگمانتهی اکتسابی ایدیوپاتیک است که به دلیل کاهش فعالیت ملانوسیتهای اپیدرم ایجاد میشود. روشهای درمانی ویتیلیگو شامل درمانهای دارویی و جراحی است. انتقال ملانوسیتهای کشت داده نشده، یک روش جراحی مؤثر و جدید در درمان ویتیلیگوی ثابت است. در این مطالعه، تأثیر سوسپانسیون سلولی ملانوسیت در محیط Jokliks در درمان ویتیلیگوی ثابت مقاوم بررسی گردید.روشها: 10 بیمار دچار ویتیلیگوی ثابت مقاوم به درمان استاندارد، تحت درمان انتقال سوسپانسیون سلولی ملانوسیت در محیط Jokliks قرار گرفتند. این افراد، 3 هفته، 3 ماه و 6 ماه پس از عمل ارزیابی شدند و پیگمانتاسیون مجدد نمرهدهی شد.یافتهها: در این مطالعه، 10 بیمار و در مجموع، 16 ضایعه تحت بررسی قرار گرفتند. میزان متوسط پیگمانتاسیون مجدد در بیماران، در هفته سوم 14 درصد، در ماه سوم 37 درصد و در پایان ماه ششم 42 درصد بود که از نظر درجهبندی، معادل پیگمانتاسیون مجدد ضعیف (کمتر از 50 درصد) در نظر گرفته میشود.نتیجهگیری: نتایج این مطالعهی مقدماتی نشان میدهد که استفاده از سوسپانسیون سلولی در محیط Jokliks، به ویژه در بیماران با تیپ پوستی روشن، به تنهایی و بدون درمان کمکی (مثل نور درمانی) در بیماران مبتلا به ویتیلیگوی ثابت با پاسخ درمانی کمتر از 50 درصد همراه میباشد.