بررسی تأثیر 372-miR بر ناپایداری ژنومیکی در ردهی سرطان معدهی انسانی 45-MKN
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه ژنتیک پزشکی، دانشکدهی علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استاد، گروه ژنتیک پزشکی، دانشکدهی علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه هماتولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: سرطان معده، از متداولترین سرطانها در جهان و دومین عامل مرگ انسان در اثر سرطان است. MicroRNAs گروهی از RNAهای درونزاد کوچک غیر کد کننده با طول 23-21 نوکلئوتید هستند. افزایش بیان 372-MiR در برخی سرطانها، با کاهش بیان هدف آن (2LATS) نقش انکومیری دارد. کاهش بیان 2LATS منجر به عدم تنظیم چرخهی سلولی، آپوپتوز و تکثیر سلولی میگردد.روشها: در این مطالعه، با استفاده از ترانسداکشن لنتی ویروس، بیان 372-miR در ردهی سلولی 45-MKN افزایش یافت. پس از انتخاب سلولهای مثبت، میزان بیان 372-miR و 2LATS با تکنیک Real time PCR (Real time polymerase chain reaction) اندازهگیری شد. روش سنجش میکرونوکلئی، جهت بررسی وجود یا عدم وجود میکرونوکلئی برای مقایسهی ناپایداری ژنومیک در سلولهای ترانسداکت شده با لنتی ویروس حامل 372-miR در مقایسه با سلولهای شاهد، انجام شد.یافتهها: در سلولهای تیمار شده در مقایسه با سلولهای شاهد، مقدار بیان 372-miR به طور معنیداری در روزهای 7، 14 و 21 پس از ترانسداکشن، به ترتیب 85/7، 22/50 و 68/114 برابر افزایش یافت (030/0 = P). بیان 2LATS در مقایسه با سلولهای شاهد، در این روزها به ترتیب 39/0، 29/0 و 15/0 برابر کاهش یافت (016/0 = P). همچنین، ناپایداری ژنومیک سلولهای تیمار شده در مقایسه با سلولهای شاهد به میزان معنیداری افزایش یافت (001/0 > P).نتیجهگیری: در ردهی سلولی 45-MKN، 2LATS هدف 372-miR است. با افزایش بیان 372-miR، 2LATS کاهش بیان مییابد. کاهش 2LATS منجر به ناپایداری ژنومیک در طی تقسیم سلول و ایجاد میکرونوکلئی میگردد و از این رو، میتواند بازدارندهی توموری مهمی در سرطان معده باشد.