تأثیر محیط کشت بر فعالیت اسید فسفاتاز و خصوصیات این آنزیم در شکل عفونی پروماسیگوت‌های انگل لیشمانیا

نویسندگان

1 گروه قارچ و انگل‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 کارشناس ارشد، گروه انگل‌شناسی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: لیشمانیوز جلدی مرطوب ناشی از آلودگی با لیشمانیا ماژور، یکی از شایع‌ترین بیماری‌های عفونی پوست در بسیاری از مناطق جهان می‌باشد. گزارش‌های موجود، حاکی از آن است که بعضی از خصوصیات پروماستیگوت‌های لیشمانیا از جمله زمان عفونی شدن پروماستیگوت‌های کشت داده شده در محیط کشت مصنوعی، تحت تأثیر نوع محیط کشت می‌باشد. با توجه به ضرورت استفاده از محیط کشت مصنوعی در اکثر مطالعاتی که روی لیشمانیا صورت می‌گیرد و همچنین نقش اسید فسفاتاز در عفونت‌زایی پروماستیگوت‌ها، در این مطالعه تأثیر محیط کشت بر زمان عفونی شدن و خصوصیات آنزیمی اسید فسفاتاز در پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور بررسی گردید.روش‌ها: این مطالعه یک مطالعه‌ی مقطعی بود و برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده‌، انگل (ER/75/IR/MRHO) L.major از موش‌های Balb/c از قبل آلوده شده به دو محیط کشت NNN (Novy-MacNeal-Nicolle) و 1640RPMI (1640Roswell Park memorial institute-) منتقل و به شکل پروماستیگوت رشد داده شد. سپس با رسم منحنی رشد، پروماستیگوت‌های مرحله‌ی ایستا جدا گردید. نمونه‌های جمع‌آوری شده از هر یک از محیط کشت‌ها پس از انجماد، همراه با بافر سدیم استات و 100Triton-X- هموژنیزه شدند و پس از سانتریفیوژ، میزان فعالیت اسید فسفاتازدر مایع رویی به روش کالیمتری اندازه‌گیری شد.یافته‌ها: پروماستیگوت‌های کشت داده شده در دو محیطNNN  و 1640RPMI به ترتیب پس از گذشت 7 و 5 روز از شروع کشت، وارد مرحله‌ی ایستا شدند. میزان فعالیت اسید فسفاتاز در محیط NNN برابر 08/0 ± 02/1 و در محیط RPMI 01/0 ± 80/1 مساوی µM/min/mg protein به دست آمد. همچنین، Km (Michaelis–Menten) و Vmax (Maximum velocity) اسید فسفاتاز مرحله‌ی ایستا در پروماستیگوت‌های کشت داده شده در محیط NNN به ترتیبµM  11/1 ± 26/105 و µM/min/mg protein 48/1 ± 37/98 و در محیط کشت 1640RPMI به ترتیب µM 14/1 ± 39/106 و µM/min/mg protein 96/0 ± 04/98 بود.نتیجه‌گیری: با وجود تفاوت در زمان عفونی شدن پروماستیگوت‌های کشت داده شده در محیط‌های NNN و 1640RPMI و همچنین تفاوت‌های گزارش شده در میزان آگلوتینه شدن پروماستیگوت‌ها، میزان سنتز آنزیم کیناز و قدرت عفونت‌زایی پروماستیگوت‌های کشت داده شده در محیط کشت‌های متفاوت، به نظر می‌رسد تفاوت قابل توجهی در خصوصیات آنزیمی اسید فسفاتاز پروماستیگوت‌های ایستای کشت داده شده در دو محیط کشت وجود ندارد.