فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: مقاومت به انسولین، عبارت از عدم حساسیت بافت‌ها به برداشت گلوکز است. پولیپ‌های ﻛﻮﻟﻮن و رکتوم بر مبنای هیستولوژی، خطر تبدیل به فرم بدخیم نئوپلاستیک دارد. یک سری عوامل خطر غیر قابل کنترل در پیدایش نئوپلاسم‌های کولون و رکتوم دخالت دارند و برخی از آن‌ها به طور نسبی یا کامل، قابل کنترل هستند، از جمله می‌توان به مقاومت به انسولین اشاره کرد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط مقاومت به انسولین با ابتلا به نئوپلاسم‌های کولون و رکتوم در افراد 50 سال و بالاتر بود.روش‌ها: این مطالعه به روش توصیفی- تحلیلی مقطعی بر روی 200 بیمار 50 سال و بالاتر با اندیکاسیون کلونوسکوپی انجام شد که عوامل خطری مانند سابقه‌ی فامیلی سرطان کولون یا ابتلا به سرطان، بیماری‌های التهابی روده، کم خونی، خونریزی رکتوم و غیره را نداشتند. BP (Blood pressure)، دور کمر (WC یا Waist circumference)، قد و وزن، HDL (High-density lipoprotein)، TG (Triglyceride)، FBS (Fasting blood sugar)، کلسترول و انسولین پلاسمای بیماران اندازه‌گیری شد و بعد کلونوسکوپی شدند و در صورت وجود ضایعه‌ی غیر طبیعی، نمونه به پاتولوژی ارسال شد. در انتها اطلاعات ثبت شده در فرم توسط نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 21 آنالیز شد.یافته‌ها: در افراد 50 سال و بالاتر، افراد مبتلا به سندرم مقاومت به انسولین و فراوانی پولیپ‌های کولون و رکتوم بیشتر است (007/0 = P). میان افراد مبتلا به سندرم مقاومت به انسولین، افراد با قند خون ناشتای بالا و خانم‌های با HDL پایین و نیز سندرم متابولیک، با پولیپ‌های کولورکتال پیشرفته ارتباط معنی‌داری وجود داشت (050/0 < P). اما مواردی مانند فشار خون بالا، سن، جنس، چاقی و هیپر تری‌گلیسریدمی ارتباط معنی‌داری با پولیپ‌های کولورکتال پیشرفته نداشتند (050/0 < P).نتیجه‌گیری: فراوانی پولیپ‌های کولون و رکتوم و به خصوص نوع پیشرفته‌ی آن‌ها در افراد مبتلا به مقاومت به انسولین، افراد مبتلا به دیابت و افراد مستعد ابتلا به دیابت، بیشتر می‌باشد و به نظر می‌رسد که این گروه افراد، جهت پیشگیری از عوارض و مرگ و میر ناشی از کانسرهای کولون و رکتوم باید در سنین پایین‌تری کلونوسکوپی شوند. هر چند لازم است در این زمینه مطالعات بیشتری انجام شود.