مقایسهی اثر 8 هفته تمرین هوازی و تمرین مقاومتی بر نیمرخ چربی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: در تحقیقات قبلی اثرات فعالیت بدنی و ورزش منظم در پیشگیری و به تأخیر انداختن بروز دیابت نوع 2، افزایش حساسیت انسولین و بهبود متابولیسم گلوکز مورد تأیید قرار گرفته است. هدف از انجام تحقیق حاضر، مقایسهی اثرات دو نوع تمرین هوازی و مقاومتی بر نیمرخ چربی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روشها: به همین منظور، تعداد 45 نفر بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 به روش نمونهگیری هدفمند در دسترس، انتخاب و سپس به طور تصادفی در سه گروه تمرین هوازی، تمرین مقاومتی و شاهد قرار گرفتند. گروههای تجربی به مدت 8 هفته (سه جلسه در هفته، هر جلسه 70-45 دقیقه) به انجام تمرینهای هوازی و مقاومتی زیر نظر مربی مربوط پرداختند. در طول این مدت، گروه شاهد هیچ فعالیت بدنی منظمی نداشتند و فقط پیگیری شدند. در این پژوهش، متغیرهای تری گلیسرید، کلسترول تام، لیپوپروتئین کمچگال و لیپوپروتئین پرچگال قبل و بعد از دورههای تمرینی اندازهگیری شدند. در نهایت، یافتهها با استفاده از آزمون اندازهگیریهای تکراری در سطح کمتر از 05/0 مورد تحلیل قرار گرفتند.یافتهها: نتایج پژوهش نشان دهندهی بهبود معنیدار کلسترول تام و لیپوپروتئین پرچگال پس از تمرین هوازی و بهبود معنیدار لیپوپروتئین پرچگال پس از تمرین مقاومتی بود.نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه، نقش مؤثرتر تمرین استقامتی در بهبود نیمرخ چربی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در مقایسه با تمرینهای مقاومتی را نشان داد.