بررسی اثر تستوسترون بر میانگین غلظت عامل رشد مشتق از پلاکت (PDGF) و عامل رشد فیبروبلاستی بازی (bFGF) در رتهای ویستار نر
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات فیزیولوژی و گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پژشکی، کمیتهی پژوهشهای دانشجویان، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی پژشکی، کمیتهی پژوهشهای دانشجویان، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی پژشکی، کمیتهی پژوهشهای دانشجویان، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشجوی پژشکی، کمیتهی پژوهشهای دانشجویان، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: رگزایی پدیدهای تعیین کننده در درمان بیماریهای قلبی است. هدف از این مطالعه، تعیین اثر تستوسترون بر روی غلظت عامل رشد مشتق از پلاکت و عامل رشد فیبروبلاستی بازی به عنوان عوامل محرک رگزایی در خون رتهای نر بود.روشها: در این مطالعهی تجربی، 24 عدد رت نر به 4 گروه تقسیم شدند. گروه اول تحت عمل جراحی شم (ایجاد برش جراحی بدون دستکاری) و گروههای دوم و سوم و چهارم تحت عمل ارکیدکتومی قرار گرفتند. به گروه اول و دوم روزانه ml 1/0 روغن کنجد (به عنوان دارونما)، به گروه سوم mg/kg/day 1 تستوسترون و به گروه چهارم mg/kg/day 5 تستوسترون روزانه تزریق شد. پس از 21 روز تزریق، غلظت سرمی عوامل PDGF (Platelet derived growth factor) و bFGF (Basic fibroblastic growths factor) در خون رتها اندازهگیری شد.یافتهها: میانگین غلظت سرمی PDGF رتهای تیمار شده با mg/kg/day 5 تستوسترون، نسبت به رتهای ارکیدکتومی تیمار شده با روغن کنجد و mg/kg/day 1 تستوسترون بیشتر بود (050/0 > P). همچنین غلظت bFGF در خون گروه دریافت کنندهی mg/kg/day 1 تستوسترون کمتر از سایر گروهها بود (050/0 > P).نتیجهگیری: کاهش تستوسترون باعث کاهش PDGF میشود و ممکن است از این طریق به صورت بالقوه در کاهش توان آنژیوژنز مؤثر باشد. تغییر غلظت تستوسترون تأثیری بر تغییر غلظت سرمی bFGF ندارد.
