بررسی تأثیر درمان فاز اول بیماری پریودنتال بر فراوانی تولد نوزادان زودرس و با وزن کم در مادران باردار مبتلا به بیماری پریودنتال
نویسندگان
1 استادیار، گروه پریودنتیکس، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
2 دستیار تخصصی، گروه کودکان، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
4 دندانپزشک، قزوین، ایران
5 استادیار، گروه بیماریهای زنان و زایمان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
6 متخصص بیماریهای زنان و زایمان، اصفهان، ایران
7 مرکز بهداشت شمارهی 2، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: هدف مطالعهی حاضر بررسی میزان تأثیر درمان پریودنتال بر وقوع نوزادان نارس و با وزن کم در مادران باردار مبتلا به پریودنتیت خفیف تا متوسط بود.روشها: برای 60 بیمار شرکت کننده در مطالعه، معاینات پریودنتال شامل اندازهگیری عمق پاکت (PD یا Probing depth)، میزان از دست رفتن چسبندگی بافتهای پریودنتال (CAL یا Clinical attachment level) و نیز خونریزی هنگام پروب کردن (BOP یا Bleeding on probing) ثبت شد. پس از آن، گروه مورد (شامل 30 بیمار) تحت درمان پریودنتال شامل آموزش بهداشت، جرمگیری و تسطیح سطح ریشه در شروع مطالعه و در انتهای ماه هشتم بارداری قرار گرفتند. برای گروه شاهد (شامل 30 نفر) تنها شاخصهای پریودنتال ثبت گردید.یافتهها: وقوع نوزادان با وزن کم و نارس در گروه مورد به صورت معنیداری نسبت به گروه شاهد کمتر بود (006/0 = P) و هیچ گونه ارتباطی بین شاخصهای کلینیکی اندازهگیری شده با مدت زمان بارداری و یا وزن نوزادان ملاحظه نشد. از طرفی، یک ارتباط مثبت و ضعیف بین وزن نوزادان با بهبود شاخصهای پریودنتال مشاهده شد.نتیجهگیری: نتایج مطالعه از این فرضیه که پریودنتیت مادران باردار عاملی جهت به دنیا آوردن نوزادان با وزن کم و نارس در نمونههای مطالعهی حاضر میباشد، حمایت میکند. بنابراین درمان پریودنتال در مادران مبتلا به پریودنتیت میتواند به کاهش مشکلات حین بارداری و افزایش وزن نوزادان کمک نماید و باعث میشود تا نوزادان در زمان طبیعی به دنیا بیایند.
