بررسی برون تنی عصاره‌ی هیدروالکلی سیر وحشی (Allium ampeloprasum) بر فعالیت حرکتی ایلئوم موش صحرایی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 استاد، گروه نفرولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استاد، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران

4 دانشجوی پزشکی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران

5 کارشناس ارشد، گروه آمار، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
چکیده

مقدمه: در این تحقیق، اثر ضد انقباضی عصاره‌ی هیدروالکلی برگ گیاه تره‌ی کوهی بر انقباضات ایلئوم موش‌های صحرایی نژاد ویستار و مکانیسم محتمل بر آن بررسی شد.روش‌ها: در این تحقیق مداخله‌ای تعداد 48 سر موش صحرایی، از نژاد ویستار به طور تصادفی به شش گروه هشت‌تایی به شرح زیر تقسیم شدند: شاهد، دریافت کننده‌ی غلظت‌های تجمعی عصاره‌ی تره‌ی کوهی، دریافت کننده‌ی L-NAME (L-NG-nitroarginine methyl ester) و عصاره، نالوکسان و عصاره، پروپرانولول و عصاره و گروه دریافت کننده‌ی غلظت‌های تجمعی کلرور کلسیم. در روز آزمایش، ایلئوم موش‌ها جدا و انقباضات آن در حمام بافت تحت یک گرم کشش با اضافه کردن کلرور پتاسیم (mM 60) به روش ایزوتونیک ثبت شد. جهت بررسی مکانیسم اثر عصاره، بافت با پروپرانول، نالوکسان و یا L-NAME انکوبه شد و درصد تغییرات نیروی انقباضی بر روی کاغذ ثبت و محاسبه گردید. همچنین جهت نقش کانال‌های کلسیم در فعالیت حرکتی بافت، ایلئوم تحت تأثیر غلظت‌های تجمعی کلرور کلسیم قرار داده شد.یافته‌ها: عصاره‌ی تجمعی تره‌ی کوهی (100، 200 و 400 میلی‌گرم بر کیلوگرم) به صورت وابسته به غلظت انقباضات ایلئوم به وسیله‌ی کلرور پتاسیم را کاهش داد (0001/0 > P). پروپرانولول اثر مهاری عصاره بر انقباضات ناشی از کلرور پتاسیم را به صورت معنی‌داری کاهش داد (0010/0 > P). اما، L-NAME و نالوکسان سبب کاهش اثر مهاری عصاره بر ایلئوم نشدند. همچنین کلسیم سبب انقباض بافت دپولاریزه شده توسط کلرور پتاسیم شد و این اثر انقباضی توسط غلظت‌های تجمعی عصاره به طور معنی‌داری کاهش یافت (0010/0 > P).نتیجه‌گیری: عصاره‌ی هیدروالکلی برگ تره‌ی کوهی توانست با اثر بر گیرنده‌های بتاآدرنرژیک و کانال‌های کلسیم وابسته به ولتاژ، بر فعالیت حرکتی ایلئوم موش صحرایی اثر بگذارد و با توجه به نتیجه‌ی اثر، ممکن است بتوان از آن در درمان ناراحتی‌های گوارش استفاده کرد.