نقش آنتی بادی Anti-cyclic Citrullinated Peptide از مفصل تا مغز
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و گروه داخلی مغز و اعصاب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه فارماکولوژی، دانشکدهی علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجفآباد، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه روماتولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: آنتی بادیهای CCP–Anti (Anti-cyclic citrullinated peptide) یکی از شاخصترین و پیشبینی کنندهترین آزمایش تشخیصی در بیماری آرتریت روماتوئید (RA یا Rheumatoid arthritis) میباشد که وجود آن در بیماریهای مختلفی مانند آرتریت پسوریازیس تا بیماریهای نورودژنراتیو همچون آلزایمر گزارش شده است. هدف مطالعهی حاضر، مقایسهی بررسی میزان آنتی بادی Anti-CCP در دو گروه بیماران مبتلا به اختلال حافظهی خفیف و پیشرفته به شکل آلزایمر و همچنین مقایسهی میزان آنتی بادی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید (با درجهی خفیف و متوسط) و بیماران مبتلا به آلزایمر بود.روشها: 29 بیمار مبتلا به آلزایمر، 30 مورد بیماران با تشخیص اختلال حافظهی خفیف (MCI یا Mild cognitive impairment)، 44 بیمار با تشخیص آرتریت روماتوئید و 30 نفر از افراد سالم به عنوان گروه شاهد (بعد از تطابق جنس و سن) مورد مطالعه قرار گرفتند. آنتی بادیهای Anti-CCP به طور کمی به وسیلهی یک Solid phase enzyme immunoassay kit اندازهگیری شد.یافتهها: میزان Anti-CCP (میانگین ± انحراف معیار) به طور قابل ملاحظهای در بین بیماران مبتلا به آلزایمر (6/1 ± 6/13) بالاتر از موارد سالم (1/1 ± 2/4) و بیماران مبتلا به MCI 3/1 ± 8/4 بود (0100/0 = P). در بیماران مبتلا به آلزایمر، سطح سرمی Anti-CCP در 1/32 درصد موارد غیر طبیعی بود. در مقایسه با آن، سطح سرمی Anti-CCP در موارد خفیف و متوسط آرتریت روماتوئید در 5/95 درصد موارد غیر طبیعی بود. میزان تیتر آنتی بادی به شکل معنیداری در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید (8/4 ± 7/54) بالاتر از بیماران مبتلا به آلزایمر (6/1 ± 6/13) بود (0001/0 = P).نتیجهگیری: به طور مشخص تیتر Anti-CCP در بیماران مبتلا به آلزایمر کمتر از بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید خفیف میباشد و این امر، به طور کامل با توجه به حساسیت و اختصاصیت زیاد این آنزیم در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید قابل پیشبینی است و این نشان میدهد که حتی در موارد خفیف تا متوسط در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، تیتر این آنتی بادی به عنوان نشانگر تشخیصی، قابلیت کاربرد دارد؛ اما در موارد خفیف اختلال حافظه، میزان تیتر این آنتی بادی تفاوت معنیداری با گروه شاهد ندارد. به هر حال، با پیشرفت روند بیماری به شکل آلزایمر، این آنتی بادی به شکل معنیداری افزایش یافت.
